Men judda ham mag’rur edim. Meni boshimni hech kim ega olmasdi. Men shunchalar edimki, hatto "malikalarga” ham qo’l uchida qarardim. Men uchun qizlar sariq chaqadek edi. Faqat 1 kunlik o’yinchoq. Faqat bir kun, yani bir kecha uchun. Keyin alvido. Ular mani man ularni tanimiyman. Yahshiroq bo’lsa 2 kun edi. Lekin bunaqasi kam uchraydi. Man hech o’ylamagan edim bittasiga bog’lanib qolaman deb. U judda ham boshqacha edi. Uni ilk marotaba kechasi bekatda ko’rdim. U boshqa qizlardan ajralib turardi. Goh gohida avtobus kelayaptimikan deb boshini cho’zib qarardi. Shunda uzun sochlari yelkasidan tushib yerga tegay derdi. Kamiga shmol esib sochlarini orqaga yoyardi. U sal hafadek sochlarini yana yig’
Bugun men qaro yer bag'rida yotib Mushtipar onamni eslab yig'ladim. Ortimdan dod solgan otajonimni Faryodin eshitib qalbim tirnadim. To'g'ri yosh tark etdim yorug' olamni. Yurgagimda qoldi bir jahon armon. O'stirib huzurin ko'rar chog'ingda. Men o'g'ling yer qariga bo'ldimku ravon. Har tongda qo'zg'algan bu tanam Bugun abadiy uyquga ketib qolibti. Shuncha INSON sig'gan bu keng jahonga. Nahotki yosh jonim sig'may qolibti. Ulg'aysang belimga quvvat bo'l derding. Belinga kuch bo'lolmay ketdim otajon. Uhlamay kechalari oq sut berganding Oq suting oqlolmay ketdim onajon. Sevgilim kutmoqda yurak bag'ri qon. Yoninga borishga ulgurmay qoldim. Bir jahon vadalar berdimu ammo. O'zim