МАРСИЯ
(Ба бонуи хирад, хоҳари азиз, магистранти Донишгоҳи давлатии Самарқанд Ирода Норматзода, ки барвақт ин ҷаҳонро тарк гуфт)
Ту аз ҷоми аҷал нӯшида бода,
Зи мо рафтӣ, аё бону Ирода.
Зи ғам рустиву рафтӣ, лек моро,
Миёни ғуссаву ғамҳо ниҳода.
Ту рафтиву ҷаҳон дар доми ғам монд,
Ҳама ёрони ту бо чашми нам монд.
Самарқанд дар азоят кард фарёд,
Ки: аҳли илм ин ҷо боз кам монд!
Ҷаҳон бе ту ҷаҳони бесафо шуд.
Барои мардумонаш пурҷафо шуд.
Туро ин дам ҷудо бинмуда аз мо
Фалак ҳам бевафо шуд, бевафо шуд!
Ҳумоюни* ту к-андар сенздаҳ буд,
Басо хушбахт буду буд масъуд,
Вале таркаш намудиву сад афсӯс,
Ятиму чашмгирёну ғамин шуд.
Ғаниҷони* беҳ аз ҷони ту имрӯз,
Ба ёди ту ҳазорон нола дора