Sog‘inchimni aytay desam, so‘z qolmadi,
Yig‘lay desam daryosi bor, ko‘z qolmadi.
Bag‘r nima bilmay qoldim onajonim,
Bag‘rim kuyib yonay desam, o‘t qolmadi!
Umr o‘zin karvonida o‘tib borar,
Ammo sizsiz, dunyo go‘yo cho‘kib borar.
Kulib turgan chexrangizni Onajonim,
Topolmayin yo‘qlik meni yutib borar!
Oxlarimni yozaversam qalam yig‘lar,
Sizsizlikka qasd qilgandek, alam yig‘lar.
Xovlidagi rayxonlar xam onajonim,
Chakkangizga taqilmasdan titrab yig‘lar!
Oppoq ro‘mol taxlangancha qolib ketdi,
Bolam degan so‘zlaringiz qolib ketdi.
Osmon qoldi, zamin qoldi onajonim,
Endi diydor, qiyomatda qolib ketdi!
Boray desam vaqt etagim ushlab turar,
Bu dunyoda risq, nasiba ushlab turar.