ვწევარ და გავცქერი სიბნელეს, არაფერი არ ჩანს. არსაიდან არ ისმის ჩამიჩუმი. სრულიად მარტო ვგრძნობ თავს, არავის ვახსოვარ, არავინ ფიქრობს ჩემზე,ნეტავ მეც შემეძლოს ასე ყველას და ყველაფრის დაკიდება, დღეს ასე მარტო არ ვიქნებოდი.აღარ მომიწევდა ამ უკუნითი სიბნელის ყურება, არ მომიწევდა სინანულის ცრემლების ღვრა.