Бала бул бакыт.Жолдошум экообуз жаны турмуштун чон дайрасына агып,бир кайыкка тушуп,турмуштун чон жолуна кадам таштаганда коптон коп тилеген тилегибиз наристе жытын искеп, жыл айланбай бешик терметели деп тиледик эле. Мына быйылкы жанырган ит жылында тилеген тилегибиз орундалып тогуз ай боюма которуп, тун наристемди жарыкка алып келгениме 3айдын жузу болду.Балам балалуу болгондо билесин деп ата- энем айтса эмнегедир тушунчу эмес элем. Корсо бул наристе кайгырсан кайгынды,таарынсан таарынычынды унуткаруучу бакыт тура.Аял затынын бактысы эне болуп наристенди бооруна кысып отуру экенин, наристелуу болгондо билдим.Демек мен азыр бактылуу энемин десем да болот себеби кичинекей жожом жана дагы уй
"Наристеме" Жыпар жыттуум коптон куткон тилегим. Тол башым деп медер туткан белегим. Атакесин кубанычка бологон Уй булоомдун кубанычы,медерим Байбол атап ысымынды чон атан. Ошол куну кыйналганым унуткам. Тогуз ай которуп оз боюма. Толгоо тартып тороп алдым туш оокумда Карыш жылбай жанындан жытын жыттап. Уктап жатсан козум тойбой улам карап. Башкалар ала калса оз колуна. Кызганып бергим келбейт мен оюмда