Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 7 янв 2021
Фильтр
Поделилась фотографией
ერთი ცხოვრება რას ეყოფა სიყვარულს ამდენს...
ნუ მოდუნდები... ხვალ ვინ იცის აღარც გათენდეს...
მე მინდა ჩვენი არსებობა სიგიჟეს ჰგავდეს
და შენი სუნთქვა... ჩემს სუნთქვასთან ღამეს ათევდეს...
მაღლა ასწიეთ... უფრო მაღლა ზეცის ქულები...
ერთი სიცოცხლე რას ეყოფა გიჟმაჟ აპრილებს...
რა მომადუნებს... თუკი სადღაც შენ მეგულები...
ეს სიყვარული ხვალ სიკვდილსაც გამიადვილებს...
ნუ მოდუნდები... ხვალ ვინ იცის აღარც გათენდეს...
მე მინდა ჩვენი არსებობა სიგიჟეს ჰგავდეს
და შენი სუნთქვა... ჩემს სუნთქვასთან ღამეს ათევდეს...
მაღლა ასწიეთ... უფრო მაღლა ზეცის ქულები...
ერთი სიცოცხლე რას ეყოფა გიჟმაჟ აპრილებს...
რა მომადუნებს... თუკი სადღაც შენ მეგულები...
ეს სიყვარული ხვალ სიკვდილსაც გამიადვილებს...
თუ ერთხელაც უსამართლოდ უარგყვეს,
უსამართლოდ მოგიხურეს დარაბა.
არაუშავს, თქვენ სიკეთით მოხატეთ,
ქვეყნის ყველა სიცივე და ქარაგმა.
თუ ერთხელაც იები ვერ მოგართვეს,
თუ სიყვარულს ვერ გიხსნიან გზადაგზა,
არაუშავს, თქვენ ღიმილი არიგეთ,
და დუმილებს უპასუხეთ ხმამაღლა.
თუ ერთხელაც უმიზეზოდ ატირდით,
დაიღალეთ და არ იცით რაღა ქნათ,
მთაში წადით... ისეირნეთ წვიმაში
და დაბრუნდით უფრო, უფროოო ლამაზად.
თუ ერთხელაც მარტო დარჩით თოვაში,
თუ არსაით წასასვლელი არა სჩანს,
ოცნებებში დაუძახეთ, მობრძანდით
უმსაპინძლეთ უსიტყვობას ყავასთან.
თუ ერთხელაც უმიზეზოდ გატკინეს,
თუ დარდები წამოგეტყოთ თვალთანაც,
თუ რაღაცა არასწორად გაიგეს,
არ იდარდო, გზა იპოვნის სამართალს.
თუ ერთხელაც შემოდგომა დაგიდგათ,
თუ არავის ელოდებით ზამ
უსამართლოდ მოგიხურეს დარაბა.
არაუშავს, თქვენ სიკეთით მოხატეთ,
ქვეყნის ყველა სიცივე და ქარაგმა.
თუ ერთხელაც იები ვერ მოგართვეს,
თუ სიყვარულს ვერ გიხსნიან გზადაგზა,
არაუშავს, თქვენ ღიმილი არიგეთ,
და დუმილებს უპასუხეთ ხმამაღლა.
თუ ერთხელაც უმიზეზოდ ატირდით,
დაიღალეთ და არ იცით რაღა ქნათ,
მთაში წადით... ისეირნეთ წვიმაში
და დაბრუნდით უფრო, უფროოო ლამაზად.
თუ ერთხელაც მარტო დარჩით თოვაში,
თუ არსაით წასასვლელი არა სჩანს,
ოცნებებში დაუძახეთ, მობრძანდით
უმსაპინძლეთ უსიტყვობას ყავასთან.
თუ ერთხელაც უმიზეზოდ გატკინეს,
თუ დარდები წამოგეტყოთ თვალთანაც,
თუ რაღაცა არასწორად გაიგეს,
არ იდარდო, გზა იპოვნის სამართალს.
თუ ერთხელაც შემოდგომა დაგიდგათ,
თუ არავის ელოდებით ზამ
მე მაპატიე
თუ არ მიჭირს უკვე
უშენოდ,
თუ ყოველ დილით ცოცხალი ვარ,
რომ აღარ ვგლოვობ,
მე მაპატიე
თუ ჩემს თავშიც უკვე
ვუშვებ რომ
გაუთავებელ ტკივილებსაც ჰქონიათ ბოლო...მე მაპატიე
ხელაღებით
რომ შენი წასვლა
გადავიტანე, ვუმკურნალე სულში იარებს,
მე მაპატიე
თუ დავბრუნდი საკუთარ თავთან,
თუ ამ თვეებმაც უცრემლებოდ გადაიარეს...მე მაპატიე
რომ გაქცევა ვერ გაპატიე,
რომ ნება დაგრთე, ზურგშექცევის, წასვლის,
ანცობის,
თუ ვგავდით მე და
ჩემი თავი
საშიშ პატიმრებს
როცა შენს სახელს გვიხსენებდა ვინმე ნაცნობი...მე კარგად მახსოვს
რომ წახვედი როცა მაკლდი და
წასვლის სუნი აქვთ (სამუდამოდ) ერთხელ წასულებს
და სანამ სრულად გააღწევდი ჩემი კანიდან
კარი შიგნიდან გამეტებით მოიჯახუნე.დრომ იმედები სანაგვეზე გადამიყარა,
რ
თუ არ მიჭირს უკვე
უშენოდ,
თუ ყოველ დილით ცოცხალი ვარ,
რომ აღარ ვგლოვობ,
მე მაპატიე
თუ ჩემს თავშიც უკვე
ვუშვებ რომ
გაუთავებელ ტკივილებსაც ჰქონიათ ბოლო...მე მაპატიე
ხელაღებით
რომ შენი წასვლა
გადავიტანე, ვუმკურნალე სულში იარებს,
მე მაპატიე
თუ დავბრუნდი საკუთარ თავთან,
თუ ამ თვეებმაც უცრემლებოდ გადაიარეს...მე მაპატიე
რომ გაქცევა ვერ გაპატიე,
რომ ნება დაგრთე, ზურგშექცევის, წასვლის,
ანცობის,
თუ ვგავდით მე და
ჩემი თავი
საშიშ პატიმრებს
როცა შენს სახელს გვიხსენებდა ვინმე ნაცნობი...მე კარგად მახსოვს
რომ წახვედი როცა მაკლდი და
წასვლის სუნი აქვთ (სამუდამოდ) ერთხელ წასულებს
და სანამ სრულად გააღწევდი ჩემი კანიდან
კარი შიგნიდან გამეტებით მოიჯახუნე.დრომ იმედები სანაგვეზე გადამიყარა,
რ
შენ წახვალ შორს და ამინდებიც აირევიან
და მე დავრჩები, როგორც შორი, გაღმა ნაპირი,
გამიჭირდება,
გეფიცები, თანაც ძალიან,
მაგრამ არაფერს გაგრძნობინებ, როგორც დაგპირდი...აქეთ ზამთარი შემოდგომის გარეშე დადგა
და არაფერი, სიცივეა გარეთ, შიგნით და
მე ყველაფერი გაპატიე სიმშვიდის გარდა
რადგან ასეა, არ უხდება წასვლას სიმშვიდე.წახვედი, თითქოს მიაბიჯებ რაც დაგრჩა ღონე,
მე დავრჩი მარტო, სულ მარტო და შენია ბრალი,
რომ ჩემი სული იმ ნაფრესკალ კედლებს მაგონებს,
სადაც ოდესღაც იყო ღმერთი და აღარ არის.................
და მე დავრჩები, როგორც შორი, გაღმა ნაპირი,
გამიჭირდება,
გეფიცები, თანაც ძალიან,
მაგრამ არაფერს გაგრძნობინებ, როგორც დაგპირდი...აქეთ ზამთარი შემოდგომის გარეშე დადგა
და არაფერი, სიცივეა გარეთ, შიგნით და
მე ყველაფერი გაპატიე სიმშვიდის გარდა
რადგან ასეა, არ უხდება წასვლას სიმშვიდე.წახვედი, თითქოს მიაბიჯებ რაც დაგრჩა ღონე,
მე დავრჩი მარტო, სულ მარტო და შენია ბრალი,
რომ ჩემი სული იმ ნაფრესკალ კედლებს მაგონებს,
სადაც ოდესღაც იყო ღმერთი და აღარ არის.................
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
140
- beqa 777tbilisi
- giorgi KamladzeЗестафони
- დალი ჯავახიშვილიТбилиси
- Tatia vardoshviliთბილისი