Кайрылып барбай эстедим!
Кыйноо салдын сезиминди булунтуп, Коп куттурдун жан дуйномду тунултуп. Куурай болду тытып кеткен журокту, Кукук сымал тоо бетине тунотуп.
Кырка тоого чыккансыдым тутогуп, Куйгон отту очурдун го тутотуп,
Кылым издеп таппасымды билемин, Кечир эми,кете берсин кун отуп.
Жел кайыкта бир жургондой сезилген, Жерде журбой асманда кун кечиргем. Билбептирмин убактылуу экенин, Мени карап жакшы коргон коз ирмем! Автор;Аскар Автандил уулу