ყოველ დღეე...ვიხსენებ წარსულს...ცრემლებად ვიღვრებიი...საოცაარიააა...ვიფიტები ვშრებიი და მაინც ვსუნთქავ....ვეძებ მიზეზს...მიზეს ცხოვრებისა..ცხოვრების გაგრძელებისა...მაგრამ პასუხიი?პასუხი რაა...უბრალოდ მოკვდაა!მოკვდაა ერთმა დღემ შეიწირაა!ერთმა დღემ დაანგრია ცოვრება მაგრამ....პასუხიი...ხო აი გამახსენდა პასუხიი...,,შეეგუე"...! შევეგუო?შევეგუო რასსს?იმას რომ მორჩააა?იმას რომ ჩემი საყვარელი ადამიანი აღრაა?თუ რასსს??ვერავინ ვერ მიგებსს...დავდივარ ვფიქრობ...და წარმოვიდგენ მომავალს!...!ძნელიაა.....ძნელიაა როცა გენატრებოდესს....გინდოდეს სითბო და ვერ გრძნობდეე!ძნელიაა გესმის?!–მტკივააა...არ გესმის არაა!რას არ გავაკეთებ...ველაფერს დავთმობ ოღონდ სუნთქავდეესსს....ჩემთნ იყოს უბრალოდ სუნთქავდესს....მინდა რო