Зиндагӣ мо мисли осмон дар гардиш аст ману Шумо аҳамият надодем.
Як рӯз софу ва як рӯз пур аз абрҳои сиёҳу торик аст.
Замоне, ки абрҳои сиёҳу торикро мебинӣ бароят яқин мешавад, ки лаҳзае пас борон меборад.
Замоне, ки ғаму сахтиҳои дунё ба суроғат омадан ва орзуҳоят ба таъхир афтодан он замон бароят яқин мешавад, ки ҳама ҷойю чизро торик мебинӣ он замон рӯ ба қибла биншин ва холисона АЛЛОҲРО дар ҳалли мушкилотат садо бизан.
Яке аз солиҳон мегӯяд:
ЗАМОНЕ, ки аз тамоми мардуми аҳли замин ноумед шудӣ, он лаҳза холисона АЛЛОҲРО садо задӣ инро бидон АЛЛОҲ ба додат мерасад.
Эмом шофиъи раҳимаҳуллоҳ мегӯянд, ки замоне фаро расид, ки зиндагӣ бароят мушкил шуд ва мардум худр