დავბერდი ვითომ? არა მგონია, გული არასდროს ბერდება არა. ისევ ისა ვარ, რავ ვიყავ უწინ, ისევ ბავშვი ვარ, ცელქი, პატარა. დავბერდი ვითომ? მაშინ ჭაღარა თმებში რატომღა გამომერია. რად მომეპარა გულში ნაღველი და დარდიც რატომ გამოერია. დავბერდი ვითომ? ახალგაზრდობამ ასე უეცრად რად ჩაიარა. რად მოგვემატა წლების სიმძიმე და გულსაც დარდი რად მოერია...
ზოგი ცოცხალი ჩემთვის მკვდარია
ზოგისთვის თავად გარდავიცვალე,
ჩემი გრძნობები დღემდე მთვრალია
სხეულიც ბევრჯერ გამოვიცვალე.
მივანდე თავი მომავლის ფიქრებს
წარსულში რისთვის ვეხეტებოდი,
ვეღარ ვივიწყებ შენს ნათქვამ სიტყვებს
თუნდაც თმებზე რომ გეფერებოდი.
ზოგი ცოცხალი ჩემთვის მკვდარია
მეც იმ წარსულში გარდავიცვალე,
სადაც სიცოცხლე ერთი წამია
მეკი წამებიც ვერ დავითვალე...