Bor ekan-u, yo'q ekan, Qadim, qadim zamonda, Foniy dunyo tomonda, Go'zal tuyg'u bor ekan. Barcha inson ko'nglida, O'shal tuyg'u yasharkan Yuraklar bir bog' kabi, Go'zallikdan yashnarkan Yetti osmon ishvasin, Bog'i eram mevasin, Tatib lazzat olarkan, Davru davron surarkan, Inson umri nur to'la, Ertak kabi o'tarkan, Shirin o'yga ko'milib Tuyg'ular jo'sh urarkan. Yuraklar qanot yozib, Otashdek porlab yonib, Rohatga to'ymas ekan, So'ngisi kelmas ekan. Sevishganlar gulmisol, Barpo etib ko'rkamlik Chehralari nurvisol Bahtli hayot kecharkan. Kecha, kunduz, oy, yillar O'tib asta oradan, Noshukurlik kelibdi, Insonga do`st bulibdi. Rashk, gumon, fitna, bo'hton Qo'shilib o'shal zamon, To'lib, toshib ke