Навадворскай школе
Я ўчора кепскія навіны
З малой радзімы атрымаў
І з гэтай сумнае прычыны
Ўсю ноч узрушаны не спаў.
Даведаўся, што болей школы
Ў мястэчку з верасня няма
І ўжо ў настроі невясёлым
Яе я ўзгадваў да відна.
Як першы раз у храм навукі
З букетам кветак зранку йшоў,
Затым, узяўшыся за рукі,
З матуляй крочылі дамоў.
Хапіла іншых успамінаў
На безліч змораных начэй.
Былое як перад вачыма –
Яно з гадамі ўсё ярчэй.
У чым тут справа? Мне здаецца
Тут адкрыцця я не ўчыню,
Бо тое ў думках застаецца,
Што адбылося ўпершыню.
Цнатлівы першы пацалунак –
Кахання першага вясна.
Дзяўчынцы першы падарунак,
Ды спробы першыя віна…
Працягваць, зрэшты, доўга можна,
Падзей адметных шмат знайсці –
Вясёлых