Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 28 янв
Фильтр
ზარის ხმა
ეს სექტემბერში მოხდა. ღამით, სამუშაოს შემდეგ სახლში დავბრუნდი. ისეთი გრძნობა მქონდა, თითქოს ერთი არასწორი ნაბიჯი და იატაკზე მომიწევდა დაძინება. სააბაზანოში შევედი, წყალი გადავივლე, მერე კი სამზარეულოში გავედი.– ძალიან მშია. – ვთქვი ჩემთვის. იმდენი ვჭამე, რომ საბოლოოდ მაცივარში ბევრი არაფერი არ დარჩა. ხალათით წავედი საძინებელ ოთახში. ლოგინში ჩავწექი და თვალები დავხუჭე.სახლის კარებზე ვიღაცამ ზარი დარეკა. ვიგრძენი, რომ წინ მშვიდი ღამე არ მელოდებოდა. ავდექი და კარისკენ წავედი. სადააცა კარს გავაღებდი და ცუდ დროს მოსულ სტუმარს ვეჩხუბებოდი, როცა რაღაც ვიგრძენი. თითქოს ზებუნებრივმა ძალამ შემაჩერა. გარეთ სიჩუმე სუფევდა… მკვდარი სიჩუმე… არადრის ხმა არ ისმოდა. ყურადღება მოვიკრივე. მინდოდა რამ
ეს სექტემბერში მოხდა. ღამით, სამუშაოს შემდეგ სახლში დავბრუნდი. ისეთი გრძნობა მქონდა, თითქოს ერთი არასწორი ნაბიჯი და იატაკზე მომიწევდა დაძინება. სააბაზანოში შევედი, წყალი გადავივლე, მერე კი სამზარეულოში გავედი.– ძალიან მშია. – ვთქვი ჩემთვის. იმდენი ვჭამე, რომ საბოლოოდ მაცივარში ბევრი არაფერი არ დარჩა. ხალათით წავედი საძინებელ ოთახში. ლოგინში ჩავწექი და თვალები დავხუჭე.სახლის კარებზე ვიღაცამ ზარი დარეკა. ვიგრძენი, რომ წინ მშვიდი ღამე არ მელოდებოდა. ავდექი და კარისკენ წავედი. სადააცა კარს გავაღებდი და ცუდ დროს მოსულ სტუმარს ვეჩხუბებოდი, როცა რაღაც ვიგრძენი. თითქოს ზებუნებრივმა ძალამ შემაჩერა. გარეთ სიჩუმე სუფევდა… მკვდარი სიჩუმე… არადრის ხმა არ ისმოდა. ყურადღება მოვიკრივე. მინდოდა რამ
აურზაური სკოლაში
ჩემი სახელია სოფი. ეს ამბავი დიდი ხნის წინ მოხდა. მაშინ ათი წლის ვიყავი და სკოლაში ვსწავლობდი. დიდი დასვენების დროს საკლასო ოთახში, სკამზე ვიჯექი. დაქალებთან ვჭორაობდი, რაც იმ ასაკში ძალიან მიყვარდა. ჩვენი კლასის დამრიგებელი საკლასო ოთახში შემოვიდა და ჩემსკენ წამოვიდა. სახე სერიოზული და გაფითრებული ჰქონდა.– სოფი, – მითხრა მან. – ცუდი ამბავი უნდა შეგატყობინო. გთხოვ არ ინერვიულო და ყურადღებით მომისმინო. დედაშენს სამსახურში ცუდი რაღაც შეემთხვა. შენი ნივთები აიღე და დირექტოთან წადი.შოკირებული ვიყავი. აზროვნების უნარი წამერთვა. დაქალები ჩემს დამშვიდებას ცდილობდნენ, მაგრამ ამას აზრი არ ჰქონდა. ჩანთა ავიღე და საკლასო ოთახიდან გავედი. დირექტორი თავისი კაბინეტის კარებთან იდგა და მელო
ჩემი სახელია სოფი. ეს ამბავი დიდი ხნის წინ მოხდა. მაშინ ათი წლის ვიყავი და სკოლაში ვსწავლობდი. დიდი დასვენების დროს საკლასო ოთახში, სკამზე ვიჯექი. დაქალებთან ვჭორაობდი, რაც იმ ასაკში ძალიან მიყვარდა. ჩვენი კლასის დამრიგებელი საკლასო ოთახში შემოვიდა და ჩემსკენ წამოვიდა. სახე სერიოზული და გაფითრებული ჰქონდა.– სოფი, – მითხრა მან. – ცუდი ამბავი უნდა შეგატყობინო. გთხოვ არ ინერვიულო და ყურადღებით მომისმინო. დედაშენს სამსახურში ცუდი რაღაც შეემთხვა. შენი ნივთები აიღე და დირექტოთან წადი.შოკირებული ვიყავი. აზროვნების უნარი წამერთვა. დაქალები ჩემს დამშვიდებას ცდილობდნენ, მაგრამ ამას აზრი არ ჰქონდა. ჩანთა ავიღე და საკლასო ოთახიდან გავედი. დირექტორი თავისი კაბინეტის კარებთან იდგა და მელო
მეზობლის ფანჯარა
ეს ჩვეულებრივი ზამთრის ღამე იყო. ლოგინიდან ავდექი, ფანჯარა გავაღე და გარეთ გავიხედე. ცივი ქარი უბერავდა და ციდან თოვლის ფანტელები ცვიოდა – ჩემთვის იდეალური ღამე იყო. უეცრად თავში იმ აზრმა გამირბინა, რომ მეზობლების ფანჯრებში შემეხედა. ასეც მოვიქეცი და რაღაც დავინახე…
ჩემს პირდაპირ, შენობის ერთ-ერთი ფანჯრიდან რაღაც არსება იყურებოდა. კლოუნს ჰგავდა. წითელი თმები ჰქონდა. არაბუნებრივად იღიმებოდა და მის ბასრ კბილებს ვხედავდი. ჩვენ რამდენიმე წუთის მანძილზე ერთმანეთს ვუყურებდით, შეიძლება უფრო დიდხანსაც. ამ დროის მანძილზე ერთი ჩვენგანიც არ გამოძრავებულა. ეს რომ გავაცნობიერე, მაშინვე უკან გავიწიე, ფანჯარა დავკეტე, შუქი ავანთე და საწოლზე დავჯექი. ჩემი გული სწრაფად ფეთქავდა. ერთი წუთის შ
ეს ჩვეულებრივი ზამთრის ღამე იყო. ლოგინიდან ავდექი, ფანჯარა გავაღე და გარეთ გავიხედე. ცივი ქარი უბერავდა და ციდან თოვლის ფანტელები ცვიოდა – ჩემთვის იდეალური ღამე იყო. უეცრად თავში იმ აზრმა გამირბინა, რომ მეზობლების ფანჯრებში შემეხედა. ასეც მოვიქეცი და რაღაც დავინახე…
ჩემს პირდაპირ, შენობის ერთ-ერთი ფანჯრიდან რაღაც არსება იყურებოდა. კლოუნს ჰგავდა. წითელი თმები ჰქონდა. არაბუნებრივად იღიმებოდა და მის ბასრ კბილებს ვხედავდი. ჩვენ რამდენიმე წუთის მანძილზე ერთმანეთს ვუყურებდით, შეიძლება უფრო დიდხანსაც. ამ დროის მანძილზე ერთი ჩვენგანიც არ გამოძრავებულა. ეს რომ გავაცნობიერე, მაშინვე უკან გავიწიე, ფანჯარა დავკეტე, შუქი ავანთე და საწოლზე დავჯექი. ჩემი გული სწრაფად ფეთქავდა. ერთი წუთის შ
ილუზიის მეორე მხარეს
მაღალი და დაუმთავრებელი შენობის წინ ოთხი გოგონა იდგა – დიანა, დაშა, ოლია და მე. ქუჩაში უკვე ბნელოდა. ცოტა ხნის წინ ნათელი ცა მუქ ღრუბლებს დაეფარა. ყველამ აქეთ-იქით მივიხედეთ. შენობისკენ პირველმა გადავდგი ნაბიჯი. იქ რატომ მივედით? გვინდოდა რომ რამე განსხვავებული გვეგრძნო? სხვების თვალში ამაღლება გვინდოდა? შეიძლება ქუჩაში სეირნობა იყო მომაბეზრებელი და შენობაში შესვლა კარგ იდეად ჩავთვალეთ. ამას უკვე აღარ ჰქონდა მნიშვნელობა. შენობას რა თქმა უნდა ფანჯრები და კარებები არ ჰქონდა.
შენობასთან რომ მივედით შევჩერდით და შესასვლელს დავუწყეთ ყურება. გადავწყვიტეთ რომ წინ კვლავაც მე წავიდოდი. როცა შესასვლელს ერთი მეტრის დაშორებით მივუახლოვდი ქვა ავიღე და ყოველი შემთხვევისთვის შენობაში შ
მაღალი და დაუმთავრებელი შენობის წინ ოთხი გოგონა იდგა – დიანა, დაშა, ოლია და მე. ქუჩაში უკვე ბნელოდა. ცოტა ხნის წინ ნათელი ცა მუქ ღრუბლებს დაეფარა. ყველამ აქეთ-იქით მივიხედეთ. შენობისკენ პირველმა გადავდგი ნაბიჯი. იქ რატომ მივედით? გვინდოდა რომ რამე განსხვავებული გვეგრძნო? სხვების თვალში ამაღლება გვინდოდა? შეიძლება ქუჩაში სეირნობა იყო მომაბეზრებელი და შენობაში შესვლა კარგ იდეად ჩავთვალეთ. ამას უკვე აღარ ჰქონდა მნიშვნელობა. შენობას რა თქმა უნდა ფანჯრები და კარებები არ ჰქონდა.
შენობასთან რომ მივედით შევჩერდით და შესასვლელს დავუწყეთ ყურება. გადავწყვიტეთ რომ წინ კვლავაც მე წავიდოდი. როცა შესასვლელს ერთი მეტრის დაშორებით მივუახლოვდი ქვა ავიღე და ყოველი შემთხვევისთვის შენობაში შ
საშინელება ბანაკში
ეს ბანაკში მოხდა. მე და ჩემმა დაქალებმა ღამით ბანაკში გასეირნება გადავწყვიტეთ. მარკერებსაც წავიღებდით, რათა ვინმესთვის რამე სასაცილო დაგვეხატა და მიგვეწერა. სამნი ვიყავით. მე, კაწია და დაშა.
ღამით ფანჯრიდან გარეთ გავიხედეთ. დარაჯი არ ჩანდა. მე მობილურ ტელეფონს დავხედე, რათა გამეგო თუ რომელი საათი იყო. დაშამ სამი მარკერი აიღო და ორი ჩვენ მოგვცა. ოთახიდან გამოვედით და ყველაზე დიდ, მეცამეტე ოთახისკენ წავედით. ნასტიას დასაცინად მივდიოდით. ის მდიდარი და უხასიათო გოგონა იყო, ყველას დაგვცინოდა. საჭირო ადგილზე მივედით, რის შემდეგაც ნასტიას წვერები მივახატეთ. ვცდილობდით, რომ არ გაგვცინებოდა. ამის მერე ლიზას, ლენას და ვიკის ჯერიც დადგა. როცა ვიკის ჯერი დადგა ჩვენ საპირფარეშოში მოგვი
ეს ბანაკში მოხდა. მე და ჩემმა დაქალებმა ღამით ბანაკში გასეირნება გადავწყვიტეთ. მარკერებსაც წავიღებდით, რათა ვინმესთვის რამე სასაცილო დაგვეხატა და მიგვეწერა. სამნი ვიყავით. მე, კაწია და დაშა.
ღამით ფანჯრიდან გარეთ გავიხედეთ. დარაჯი არ ჩანდა. მე მობილურ ტელეფონს დავხედე, რათა გამეგო თუ რომელი საათი იყო. დაშამ სამი მარკერი აიღო და ორი ჩვენ მოგვცა. ოთახიდან გამოვედით და ყველაზე დიდ, მეცამეტე ოთახისკენ წავედით. ნასტიას დასაცინად მივდიოდით. ის მდიდარი და უხასიათო გოგონა იყო, ყველას დაგვცინოდა. საჭირო ადგილზე მივედით, რის შემდეგაც ნასტიას წვერები მივახატეთ. ვცდილობდით, რომ არ გაგვცინებოდა. ამის მერე ლიზას, ლენას და ვიკის ჯერიც დადგა. როცა ვიკის ჯერი დადგა ჩვენ საპირფარეშოში მოგვი
შავი თმები იაპონიაში ცხოვრობდა ერთი კაცი, რომელსაც მობეზრდა თავისი ცოლი. როდესაც ისინი დაქორწინდნენ, ის იყო ყველაზე ლამაზი გოგონა ვინც კი ოდესმე ენახა: გრძელი შავი თმები, თაფლისფერი თვალები და რბილი კანი. დროთა განმავლობაში ის გასუქდა სახე დაუნაოჭდა. კაცი მიხვდა, რომ ცოლი აღარ ხიბლავდა და მიტოვება გადაწყვიტა.კაცმა ცოლს უთხრა, რომ განქორწინება გადაწყვიტა და მალე სახლიდან წავიდა. ქალაქში ბინა იქირავა და დაიწყო ბარებსა და კლუბებში სიარული ახალი რომანის დასაწყებად. ცოტა ხანში მან გაიცნო არაჩვეულებრივად ლამაზი გარეგნობის ახალგაზრდა, 18 წლის გოგონა, ტანადი, მაღალი გრძელი ქერა თმებით. ის მოიხიბლა და რამდენიმე კვირაში ხელი სთხოვა.ქერა დასთანხმდა, დაქორწინდნენ და ქალი მასთან გადავიდა საცხოვრებლად. ამ
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
1920
- OTO WERETELITBILISI
- ელექტრო სიგარეტე Musasviliთბილისი
- davit mchedlidzeБоржоми
- ФиРдАвС ДаДоБоЕвМосква