Эй Сорбон, оҳиста рон, к-ороми ҷонам
меравад,
В-он дил, ки бо худ доштам бо дилситонам
меравад.
Ман мондаам маҷчур аз-у, бечораву ранҷур аз
ӯ,
Гӯи, ки неше дур аз-у, дар устухонам меравад.
Гуфтам ба найрангу фусун пинҳон кунам рози
дарун,
Пинҳон намемонад, ки хун бар остонам
меравад.
Маҳмил бидор, эй сорбон, тунди макун бо
корвон,
К-аз ишқи он сарви равон, гӯи, равонам
меравад.
Ӯ меравад доманкашон, ман заҳри танҳои
чашон,
Дигар мапурс аз ман нишон, к-аз дил нишонам
меравад.
Баргашт ёри саркашам, бигзошт айши нохушам
Чун мичмаре пуроташам, к-аз сар духонам
меравад.
Бо он ҳама бедоди ӯ в-ин аҳди бебунёди ӯ,
Дар сина дорам ёди у ё бар забонам меравад.
Боз ой дар чашмам нишин, эй дилситони
ноза