...................АРМОНЛИ СЕВГИ................ _______________________________________ Хаётим ўзгариб, Қолди бир- кунда, Қалбимга, аёвсиз ханжар санчдилар. Юрагим зор йиғлаб сўлди бир- кунда, Севгимни тепкилаб, кулиб янчдилар.
Мухаббат ишқида, бир-бора ёндим, Қалбимда порлаган қуёш бор эди. Севгимсиз синовли, хаётдан тондим, Мен учун ягона, кўнгли қор эди.
Тақдир деб, биз қўйдик риштани узиб, Йўлимиз иккига, бўлиниб кетди. Юраклар тўхтади, урушдан безиб, Нолалар қилишим самога етди.
Орзулар ўрнини, эгаллар ҳижрон, Кўз ёшим юзимни аста силайди. Ҳаммаси тугади, биз учун армон, Айрилиқ азобли, юрак йиғлайди.
Бу кўнглим, азобдан бутунлай синди, Мухаббат, куйдирди ҳижронга ташлаб. Б