Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 2 мар 2025
Фильтр
"მოწევდა ხოლმე თავის სახეს და ლოყას ლოყაზე მადებდა...
ჩემი სახე, მის სახეს გრძნობდა...
იმდენად ლამაზი გრძნობა იყო, აღწერაც კი არ შემიძლია ბოლომდე...
როდესაც ერთად ვიყავით, ერთხელ უეცრად თავი ჩემს კისერში ჩარგო, გამიკვირდა რაღაცნაირად, ასე ახლოს ადამიანი პირველად იყო ჩემთან...
ღამე იყო... წვიმას ქუჩები დაესველებინა, ირგვლივ თითოოროლა ადამიანი თუ იქნებოდა, ჩვენ თითქმის მარტო ვისხედით, უეცრად თავი ჩემს კალთაში მოათავსა...
გაკვირვებული შევჩერებოდი, თან მიხაროდა, იმიტომ, რომ ვიცოდი, მისი ყოველი საქციელი გულწრფელი იყო...
და მიკვირდა...
უბრალოდ მიკვირდა, როგორ შეიძლებოდა ვიღაცას ასე ვყვარებოდი...
მან ჩემი ცხოვრება უკეთესობისკენ შეცვალა...
ჩემი ისტორია ახლიდან დაწერა...
მადლობა, ამ ყველაფრისთვის, ს
ჩემი სახე, მის სახეს გრძნობდა...
იმდენად ლამაზი გრძნობა იყო, აღწერაც კი არ შემიძლია ბოლომდე...
როდესაც ერთად ვიყავით, ერთხელ უეცრად თავი ჩემს კისერში ჩარგო, გამიკვირდა რაღაცნაირად, ასე ახლოს ადამიანი პირველად იყო ჩემთან...
ღამე იყო... წვიმას ქუჩები დაესველებინა, ირგვლივ თითოოროლა ადამიანი თუ იქნებოდა, ჩვენ თითქმის მარტო ვისხედით, უეცრად თავი ჩემს კალთაში მოათავსა...
გაკვირვებული შევჩერებოდი, თან მიხაროდა, იმიტომ, რომ ვიცოდი, მისი ყოველი საქციელი გულწრფელი იყო...
და მიკვირდა...
უბრალოდ მიკვირდა, როგორ შეიძლებოდა ვიღაცას ასე ვყვარებოდი...
მან ჩემი ცხოვრება უკეთესობისკენ შეცვალა...
ჩემი ისტორია ახლიდან დაწერა...
მადლობა, ამ ყველაფრისთვის, ს
მონატრებაზე ძლიერი და უფრო რთული არაფერი ყოფილა ჩემთვის.
ისიც კი არ ყოფილა ამდენად ძნელი შენგან რომ წავედი..
მაშინ ვერ ვიაზრებდი თუ რამდენად ბევრი სირთულის გადალახვა მომიწევდა შენს გარეშე და უტეხად ვამბობდი არ გამიძნელდება თქო.
ისიც კი მოგაძახე მე ისევ ისე გავიღიმებ როგორც აქამდე თქო და
მგონი ამაზე დიდი ტყუილი ჯერ არასდროს მითქვამს.
ისევ ისე კი არა საერთოდაც ვეღარ ვიღიმი.
თავიდან არ ვიმჩნევდი უშენობას
ისე სიამაყით დავდიოდი ჩემი სიჩუმის ყველას ეშინოდა.
მაშინ...
ხო აი იმ დღეს როცა ვისვენებდი და გარეთ ნოემბრის სუსხი იდგა წამიერად რომ ვიგრძენი სიცივე მხებრზე.
ნოემბერს დავაბრალე ახლა ამინდებია ასეთი სულ შემცივდება თქო.
მას შემდეგ სულ მცივა და ზუსტად ვიცი რამდენი მზეც არუნდა გამოვიდეს მე მაინც შ
ისიც კი არ ყოფილა ამდენად ძნელი შენგან რომ წავედი..
მაშინ ვერ ვიაზრებდი თუ რამდენად ბევრი სირთულის გადალახვა მომიწევდა შენს გარეშე და უტეხად ვამბობდი არ გამიძნელდება თქო.
ისიც კი მოგაძახე მე ისევ ისე გავიღიმებ როგორც აქამდე თქო და
მგონი ამაზე დიდი ტყუილი ჯერ არასდროს მითქვამს.
ისევ ისე კი არა საერთოდაც ვეღარ ვიღიმი.
თავიდან არ ვიმჩნევდი უშენობას
ისე სიამაყით დავდიოდი ჩემი სიჩუმის ყველას ეშინოდა.
მაშინ...
ხო აი იმ დღეს როცა ვისვენებდი და გარეთ ნოემბრის სუსხი იდგა წამიერად რომ ვიგრძენი სიცივე მხებრზე.
ნოემბერს დავაბრალე ახლა ამინდებია ასეთი სულ შემცივდება თქო.
მას შემდეგ სულ მცივა და ზუსტად ვიცი რამდენი მზეც არუნდა გამოვიდეს მე მაინც შ
ნეტავ იცოდე უკვე მერამდენედ დავიწყე წერა და მერამდენედ გავჩერდი...
ნეტავ იცოდე უკვე მერამდენედ მომენატრე..
მერამდენე ღამე გავათენე შენზე ფიქრში..
მერამდენედ ვცადე ,რომ უბრალოდ ჩემი გონებიდან წამეშალე..
ნეტავ იცოდე როგორ მძაფრად მახსოვს შენი სურნელი,
შენი ჩახუტება,
შენი კოცნა,
შენი ღიმილი..
მახსოვს ის მუსიკა,რომელიც პირველად შენთან ერთად მოვისმინე და ახლაც,რა დროც არ უნდა გავიდეს,ამ მუსიკაზე ყოველთვის შენ გამახსენდები..
დრო?
დრო გრძნობებს არ აქრობს, უბრალოდ ანელებს ,
და ეს განელებული გრძნობა ყოველთვის გაგვახსენებს თავს..
გახსოვს რომ გითხარი - შენ გარეშე როგორი ბედნიერიც არ უნდა ვიყო,ყოველთვის მაინც შენ გამახსენდები მეთქი?
არ მომიტყუებიხარ.
ბედნიერი ვარ,მაგრამ შენ გარეშე..
და ეს ბედნიერე
ნეტავ იცოდე უკვე მერამდენედ მომენატრე..
მერამდენე ღამე გავათენე შენზე ფიქრში..
მერამდენედ ვცადე ,რომ უბრალოდ ჩემი გონებიდან წამეშალე..
ნეტავ იცოდე როგორ მძაფრად მახსოვს შენი სურნელი,
შენი ჩახუტება,
შენი კოცნა,
შენი ღიმილი..
მახსოვს ის მუსიკა,რომელიც პირველად შენთან ერთად მოვისმინე და ახლაც,რა დროც არ უნდა გავიდეს,ამ მუსიკაზე ყოველთვის შენ გამახსენდები..
დრო?
დრო გრძნობებს არ აქრობს, უბრალოდ ანელებს ,
და ეს განელებული გრძნობა ყოველთვის გაგვახსენებს თავს..
გახსოვს რომ გითხარი - შენ გარეშე როგორი ბედნიერიც არ უნდა ვიყო,ყოველთვის მაინც შენ გამახსენდები მეთქი?
არ მომიტყუებიხარ.
ბედნიერი ვარ,მაგრამ შენ გარეშე..
და ეს ბედნიერე
დღეს ცხოვრებაში პირველად მომინდა ჩემი სიტყვებით დამეწერა😔ღამე ყოველთვის მეტად რეალურია,ღამე ყოველთვის მეტი ტკივილია,ღამე ნიღაბს იხსნის ადამიანი,ყველა მოგონება ერთად იწყებს ხმაურს,ოცნებები ქრება და გრჩება მხოლოდ რეალობა😔რეალობა რომელშიც მეტი ტკივილია,თითქოს დილა ყოველთვის რაღაც ახალი საწყისია,მაგრამ ახლა ყოველი გათენება გაუფერულდა,სამყაროს აღარ აქვს ნათელი ფერები,ტკივილებს უფრო მეტად გაუმკვეთრდა ფერი და მაინც ხანდახან ადამიანები ასეთ სამყაროში ვარჩევთ ცხოვრებას.
ვინც არ უნდა იყო შენ,ვინც არ უნდა კითხულობდეს ამას,შენ ვერასოდეს გაიგებ ჩემს ტკივილს თუ შუაღამისას,ოთხად მოკეცილი არ გიტირია შენი მოგონებები,ეს ის დროა როცა ყველა მოგონება სისხლის მაგივრად მოედინება ძარღვებში😔იცი შენც ვერ გამიგებ😔
ვინც არ უნდა იყო შენ,ვინც არ უნდა კითხულობდეს ამას,შენ ვერასოდეს გაიგებ ჩემს ტკივილს თუ შუაღამისას,ოთხად მოკეცილი არ გიტირია შენი მოგონებები,ეს ის დროა როცა ყველა მოგონება სისხლის მაგივრად მოედინება ძარღვებში😔იცი შენც ვერ გამიგებ😔
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
29
- ნინი ნარიმანიძეАхалцихе
- 💞✞ nini ✞ 💞Салоники
- 👫 🫂თბილისი
- გაიღიმე ეს ხომ უფასოა♥♥Тбилиси
- me ushenoba mklavsСтарые Дороги
41
- LEQSEBI DA CHANAXATEBI..........27859 подписчиков
- GIORGI CHITAURI1924 подписчика
- mtiulebi486 подписчиков
- ლექსები და სტატუსები,ყველაფერი ქართულად111789 подписчиков
- SiYvaRuli 4 EveR76983 подписчика