თითქოს დავნებდი,ოდნავ ხალისიც კი აღარ შემრჩა,
აღარ მაქვს ძალა გაცინების, ბედნიერების,
ძალიან მტკივა ყველაფერი, რაც ჩემ თავს ხდება
უკუღმა ბრუნვა,ჩემი ბედის, ქვეყნიერების.
თითქოს დავნებდი, აღარ შემრჩა ძალა თამაშის
უდარდელ გოგოს მეძახიან გარშემო ყველა.
მაგრამ ვინ იცის სიცილის დროს ჩემში რა ხდება,
ალბათ არავინ,მხოლოდ ღმერთმა მე ამის მჯერა.
დრო გადის მალე,დღე დღეს მისდევს,თვეები-თვეებს
ვხვდები მძიმდება სულიერი სამყარო ჩემი,
ცოტა დრო დარჩა,ცოტას შევძლებ,ძალიან ცოტას
და დამთავრდება,აღარ იქნება ტკივილი მეტი.
და მე შორს წავალ, ძლიან შორს ზევით ღრუბლებში
სადაც ღიმილი წმინდა გულით, ვფიქრობ, მომიწევს
მხოლოდ ერთს ვდარდობ,ვეღარ ვნახავ საყვარელ მშობლებს,
იმედს ვიტოვებ ვისაც ვუყვარვარ ყველა