Mən səni sevməyi səndən çox sevdim
Darixmağa, ağlamağa vuruldum
Heç səni görmədən, heç toxunmadan
Gecə gündüz yoxluğuna sarıldım.
Həsrətin,yoxluğun qonağım oldu
Gah gəldi, gah getdi səndən xəbərsiz
Gözlerim o qədər islatdı məni,
Dumandan xəbərsiz, çəndən xəbərsiz
Mən səni sevməyi səndən çox sevdim
Sən bilə bilməzsən sevgimi mənim!
Sənə vurulduğum o gündə bəri,
Sevgimə aşiqəm, özümə qənim
Anlada bilmərəm bu eşqi sənə!
Nə mən bacarmaram, nə sən bilməzsən,
Əbədi qovuşaq desək də yenə
Nə mən çağırmaram, nə sən gəlməzsən!
Mən səni sevməyi səndən çox sevdim
Səvgimin məcnun, fərhadı oldum
Gündüzlər bu eşqin sadiq şairi
Gecələr naləsi, fəryadı oldum
Özün ğörməyəndə döndüm dəliyə
Səsin duymay