Бундан чамамда уч йил аввал энг азиз бўлган дугонамдан хол аҳвол сўраб келай деб, келин бўлиб тушган уйига бордим. Уйи кичикроқ эди, ҳамда умр йулдошининг қариндошлари билан бирга яшар экан. Ўша кунги зиёратимдан сўнг борди келдимиз узилди, лекин дойим бир биримиз билан қўнғироқлашиб хол аҳвол сўраб турар эдик. Умр йўлдошининг ишлари юришиб кетганидан хабарим бор эди. Шу орада яна бир бор дугонамни кўриб келишимга қулай фурсат туғилди. Лекин бу сафар янги уйига меҳмонга чақирди. Манзили пойтахтнинг энг шинам туманларидан бирида экан. Янги уйига секин аста кириб борар эканман, кетма-кет МашаААллоҳ табарокаллоҳ деган сўзларимни қайта-қайта такрорлаб