Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 23 дек 2021
Фильтр
დედა ამდენი სტუმარი რატომ? ყველაშავებში, ყველა ჩემს ირგვლივ... ყველა რაღაცას მოსთქვამს და დარდობს შემზარავი ხმით სუყველა ტირის... გამაგებინეთ ხალხო რა ხდება?! დედა შენც აქ ხარ გონ მიბნედილი? ყველა ფერები დღეს რატომ კვდება და გარეთ ვიღაც კივის შეშლილი... გამოაფხიზლეთ დედიკო ვინმემ!!!! მაშინ მე მაინც მივეშველები, დედიკო აქ ვარ, შემხედე, გისმენ... მოგეშველები მაგრამ ვერ ვდგები... ამდენი ვარდით ნუ მაგვირგვინებთ, ზამბახი მიყვარს გესმით, ზამბახი!!! თქვით რომელიმემ დღეს რას მიპირებთ? ასეთი რამე არ მაქვს ნანახი.. დღეს თავთან რატომ მინთებენ სანთელს? სუნი რატომ მცემს ოქროს საკმევლის? რატომ ბუტბუტებს მღვდელი ჩემს სახელს? ჭარარა ქალი კიდევ რას მერჩის? წეღან მოგქონდათ და ახლა მიგაქვთ, წეღან მჩუქნიდით და
სიკვდილი არა არის რა.მე მხოლოდ გაღმა მხარეს გავედი.მე ისევ მე ვარ, შენ ისევ შენა ხარ.რაც ვიყავით ერთმანეთისათვის, ისევ ვართ საუკუნოდ.ისევ ისე მომმართე, როგორც ყოველთვის მოგიმართავს.ისევ ისე მესაუბრე, როგორც ყოველთვის გვისაუბრია.ნუ დამელაპარაკები სხვა კილოთი.ნუ მიიღებ სამგლოვიარო და მწუხარე იერს.გაიცინე, რაზეც გვეცინებოდა.ილოცე, გაიღიმე, იფიქრე ჩემზე, ჩემთან ერთად ილოცე.ჩემი სახელი ისევ ისე წარმოითქვას, როგორც ყოველთვის წარმოითქმოდა,ყოველგვარი ზეაწეულობის, ყოველგვარი ნაღველის გარეშე.სიცოცხლე იმასვე ნიშნავს, რასაც მუდამ ნიშნავდა.იგი ისევ ის არის, რაც მუდამ იყო. ძაფი არ გამწყდარა.რად გგონივარ შენს ფიქრთა გარეთ?იმიტომ რომ შენს თვალსაწიერს გარეთა ვარ?მე შორს არა ვარ, ზუსტად გზის გადაღმა ვარ...ხომ
სიცოცხლეში დააფასეთ,
სიცოცხლეში გვიყვარდეს.
თორემ, მკვდარს ჩვენი სიტყვები –
არაფერში არ არგებს.
სიცოცხლეში მოეფერეთ,
სიცოცხლეში აკოცეთ.
მკვდარი უკვე ვეღარ იგრძნობს,
შუბლზე ტუჩს რომ დაადებ.
კაცი თურმე, როცა კვდება, –
ყველას მაშინ გვიყვარდება.
სიცოცხლეში ხშირად ვამბობთ –
ის არ არის, ვინც ჩვენ გვინდა,
ცოცხლები რომ ლექსს დაწერენ,
ცუდი ლექსი გვგონია,
რომ მოკვდება, მერე ვიტყვით –
გენიოსის ხელია.
ცივები ვართ...
ბოღმები ვართ...
ჩვენზე წინ თუ ვინმე დგას,
სიცოცხლეში არ ვიტყვით და –
თუ მოკვდება, ვტირივართ.
რატომ?..
რისთვის?..
ნუთუ არ გვსურს, ცოცხალი დავაფასოთ?..
როცა შექმნის ვინმე რამეს, –
შეუქოთ, მოუწონოთ, –
გავახაროთ, –
ავატიროთ, –
ბედნიერი გავხადოთ.
რომ მოკვდება –
რაღად უნდა, ჩვენი ქება – დიდება,
ი
სიცოცხლეში გვიყვარდეს.
თორემ, მკვდარს ჩვენი სიტყვები –
არაფერში არ არგებს.
სიცოცხლეში მოეფერეთ,
სიცოცხლეში აკოცეთ.
მკვდარი უკვე ვეღარ იგრძნობს,
შუბლზე ტუჩს რომ დაადებ.
კაცი თურმე, როცა კვდება, –
ყველას მაშინ გვიყვარდება.
სიცოცხლეში ხშირად ვამბობთ –
ის არ არის, ვინც ჩვენ გვინდა,
ცოცხლები რომ ლექსს დაწერენ,
ცუდი ლექსი გვგონია,
რომ მოკვდება, მერე ვიტყვით –
გენიოსის ხელია.
ცივები ვართ...
ბოღმები ვართ...
ჩვენზე წინ თუ ვინმე დგას,
სიცოცხლეში არ ვიტყვით და –
თუ მოკვდება, ვტირივართ.
რატომ?..
რისთვის?..
ნუთუ არ გვსურს, ცოცხალი დავაფასოთ?..
როცა შექმნის ვინმე რამეს, –
შეუქოთ, მოუწონოთ, –
გავახაროთ, –
ავატიროთ, –
ბედნიერი გავხადოთ.
რომ მოკვდება –
რაღად უნდა, ჩვენი ქება – დიდება,
ი
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
4
- Jack )))Онеонта
- apapapapa apapaРустави
- iago tenadzetfilisi
- GGaaMMeeRR PROТбилиси
1
- Warface350931 подписчик