დაგავიწყდა,რომ არა ვარ მსგავსი სულ ყველა ქალის.
და ვტირი ყველა მტკივნეული სიტყვების მიღმა.
რომ ჩემი ბრაზი ქარიშხალივით ძლიერი არის,
და რომ ამ ქვეყნად შენზე ძლიერად არავინ მიყვარს.
რად შემაჩვიე ყოველ ღამე უტიფარ ცრემლებს?
რად დაანგრიე ღიმილებით ნაშენი სახლი?
შენი ადგილის დაკავებას ვერავინ შეძლებს,
აღარც ლოდინი დამრჩენია უღონოდ დაღლილს.