Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 13 окт 2018
Фильтр
ჩემთან მოხვედი და სუნთქვა შემაყვარე,
მერე ამიკრძალე – "მორჩა... ბევრიაო"
ალბათ სიცოცხლესაც მალე ამიკრძალავ,
მიისაკუთრებ და მეტყვი ჩემიაო.
შენ რომ შემასწავლე ლაღი გაცინება,
ახლა ღიმილიც კი სანატრელიაო.
ცრემლმა გზა იპოვა – "ახლა მე მოვდივარ,
რაც რომ გაიცინე ეგეც ბევრიაო.
"შენ რომ შემაყვარე თბილი ჩახუტება,
გულმა მიიღო და თქვა –" რა ტკბილიაო.
სანამ შენ არ მყავდი ამ ცივ სამყაროში
არა რა მცოდნია, ფუჭად მივლიაო.
"ის, რაც კი რამ მოხდა, ყველაფერი მახსოვს,
რამის დავიწყება მხოლოდ ჭორიაო.
მიყვარს შენზე ფიქრი, მიყვარს მე თვითონ "შენ",
ერთ დროს მხლოდ ჩემი, ახლა შორიაო.
მიყვარს ეს სიშორეც, მხოლოდ იმ იმედით,
სადმე კვლავ შეგხვდები, ასე მგონიაო.
ახლა გულით ისეთ გრძნობას დავატარებ,
არასოდეს არვის რომ არ ჰქონ
მერე ამიკრძალე – "მორჩა... ბევრიაო"
ალბათ სიცოცხლესაც მალე ამიკრძალავ,
მიისაკუთრებ და მეტყვი ჩემიაო.
შენ რომ შემასწავლე ლაღი გაცინება,
ახლა ღიმილიც კი სანატრელიაო.
ცრემლმა გზა იპოვა – "ახლა მე მოვდივარ,
რაც რომ გაიცინე ეგეც ბევრიაო.
"შენ რომ შემაყვარე თბილი ჩახუტება,
გულმა მიიღო და თქვა –" რა ტკბილიაო.
სანამ შენ არ მყავდი ამ ცივ სამყაროში
არა რა მცოდნია, ფუჭად მივლიაო.
"ის, რაც კი რამ მოხდა, ყველაფერი მახსოვს,
რამის დავიწყება მხოლოდ ჭორიაო.
მიყვარს შენზე ფიქრი, მიყვარს მე თვითონ "შენ",
ერთ დროს მხლოდ ჩემი, ახლა შორიაო.
მიყვარს ეს სიშორეც, მხოლოდ იმ იმედით,
სადმე კვლავ შეგხვდები, ასე მგონიაო.
ახლა გულით ისეთ გრძნობას დავატარებ,
არასოდეს არვის რომ არ ჰქონ
იმ აუხსნელ ოცნებას გაუმარჯოს,
რომელიც არასდროს ახდება!..
იმ ნატვრას, იმ სიყვარულს გაუმარჯოს,
რომელიც მართლა ნატვრა გახდება.
იმ ტკივილს, იმ ცრემლებს გაუმარჯოს,
ბალიშზე მწუხრისას დადენილს.
იმ წუხილს, იმ სევდას, იმ შეცდომებს,
ტრფობის და ყრმობის დროს ჩადენილს.
მოდით იმ გრძნობას გაუმარჯოს,
რაც კი გულს ტკივილად უგრძვნია.
იმ აუხდენელ ოცნებას გაუმარჯოს,
გულში რომ დაგინთებს სანთელს.
ტრფობისთვის დამწვარ გულს გაუმარჯოს,
ოცნებას, დამდნარ სანთელს.
იმ აუხსნელ ოცნებას გაუმარჯოს,
რომელიც არასდროს ახდება.
იმ ნატვრას, იმ სიყვარულს,
რომელიც მართლა ნატვრა გახდება!..
მოდით იმ სიყვარულს გაუმარჯოს,
იმ მოფერებას, ალერსს,
გრძნობების მოზღვავებას გაუმარჯოს,
ცრემლით რომ აგივსებს თვალებს!..
მოდით იმ ღრუბლებ
რომელიც არასდროს ახდება!..
იმ ნატვრას, იმ სიყვარულს გაუმარჯოს,
რომელიც მართლა ნატვრა გახდება.
იმ ტკივილს, იმ ცრემლებს გაუმარჯოს,
ბალიშზე მწუხრისას დადენილს.
იმ წუხილს, იმ სევდას, იმ შეცდომებს,
ტრფობის და ყრმობის დროს ჩადენილს.
მოდით იმ გრძნობას გაუმარჯოს,
რაც კი გულს ტკივილად უგრძვნია.
იმ აუხდენელ ოცნებას გაუმარჯოს,
გულში რომ დაგინთებს სანთელს.
ტრფობისთვის დამწვარ გულს გაუმარჯოს,
ოცნებას, დამდნარ სანთელს.
იმ აუხსნელ ოცნებას გაუმარჯოს,
რომელიც არასდროს ახდება.
იმ ნატვრას, იმ სიყვარულს,
რომელიც მართლა ნატვრა გახდება!..
მოდით იმ სიყვარულს გაუმარჯოს,
იმ მოფერებას, ალერსს,
გრძნობების მოზღვავებას გაუმარჯოს,
ცრემლით რომ აგივსებს თვალებს!..
მოდით იმ ღრუბლებ
"ძნელია... როცა იცი არ მოვა და მაინც უცდი პატარა იმედს სულ პატარას იტოვებ გულში... ძნელია როცა გიყვარს მაგრამ გიწევს დამალო გინდა იტირო რომ დარდისგან გული დაცალო... ძნელია როცა მონატრებით გინდა იყვირო მაგრამ ჩუმად ხარ... ამჯობინებ უხმოდ იფიქრო... ძნელია როცა ყოველ ღამით სიზმრებში ხედავ და ამ სიზმარშიც მიყვარხარო თქმასაც ვერ ბედავ... მართლა ძნელია სიყვარული გულში ჩაიკლა არავის უთხრა...რომ სიწმინდე მისი დაიცვა... ძნელია თურმე ღიმილით რომ სევდას მალავდე თვალებზე მომდგარ ცრემლებს ჩუმად, უხმოდ ყლაპავდე.... ძნელი ყოფილა ყველა გრძნობის გულში დატევა დევნა ოცნების როცა იცი ის არ ახდება... ძნელია თურმე, ძნელი სუნთაქვაც იმის გარეშე ვისაც გული და გონებაც კი ერთად აღმერთებს..."
ისევ მომენატრე გაგიჟებით და
ამ მონატრებამ სულსაც სძლია ...
როგორ მინდოდა, რომ ცოტა
მაინც, ჩემი სიამაყე დამეძლია ...
უცებ ყველფერი დავივიწყე,
სულმა შენთან ყოფნა
გადაწყვიტა!
ჰოდა ... გავემზადე მოსაწერად,
ვხვდები უშენობას ვეღარ ვიტან.
მაგრამ ... გონებამ იძალადა,
ისევ „საღმა აზრმა" გადაწონა ...
მერე მონატრებას გაეცინა ჭკუას
სიჭკვიანე მოაწონა.
რაკი პირობის მძევალი ვარ,
რასაც დაგპირდი შევასრულებ,
მოცემულ სიტყვას არ გადავალ
და არასოდეს შეგაწუხებ
თუმცა მონატრება არ მასვენებს,
გულს მიკლავს .. მსპობს და
მანადგურებს,
მაგრამ გადავიქეც სიამაყედ,
ისევ არ მოგწერე ჩემებურად.
ბევრი ამას ჩათვლის
სიჭკვიანედ, მე კი მარტო
დავრჩი ძველებურად.
ამ მონატრებამ სულსაც სძლია ...
როგორ მინდოდა, რომ ცოტა
მაინც, ჩემი სიამაყე დამეძლია ...
უცებ ყველფერი დავივიწყე,
სულმა შენთან ყოფნა
გადაწყვიტა!
ჰოდა ... გავემზადე მოსაწერად,
ვხვდები უშენობას ვეღარ ვიტან.
მაგრამ ... გონებამ იძალადა,
ისევ „საღმა აზრმა" გადაწონა ...
მერე მონატრებას გაეცინა ჭკუას
სიჭკვიანე მოაწონა.
რაკი პირობის მძევალი ვარ,
რასაც დაგპირდი შევასრულებ,
მოცემულ სიტყვას არ გადავალ
და არასოდეს შეგაწუხებ
თუმცა მონატრება არ მასვენებს,
გულს მიკლავს .. მსპობს და
მანადგურებს,
მაგრამ გადავიქეც სიამაყედ,
ისევ არ მოგწერე ჩემებურად.
ბევრი ამას ჩათვლის
სიჭკვიანედ, მე კი მარტო
დავრჩი ძველებურად.
მინდა ვიცოდე,გულს დღეს რატომ მტკენ? ნუთუ, დაგიშავე რამე? წახვედი, დამტოვე, წლებია არ ჩანდი და, ეხლა გამიხსენე,- რატომ? დღეს შენ სიყვარულს!- ჩემთვის აზრი არ აქვს, მე ხომ, აღარ ვარ, მარტო...დააგვიანე, დრო ბევრი გავიდა,ოჯახი შენცა გყავს, ვფიქრობ...ამიტომ ძვირასო, თავი დამანებე მე არ შევიცვლი ჩემ აზრს...რაც იყო დამთავრდა, წარსულში დავტოვე, აწმყოში, მე უკვე, სხვა ვარ,...შენი კარგად ყოფნა, იცი?-მიხარია,- სხვას ნუ ელოდები ჩემსგან...ახალ ცხოვრებაში, ალბათ
კვლავ შევხვდებით,- მე ამის, მართლა მჯერა...
კვლავ შევხვდებით,- მე ამის, მართლა მჯერა...
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
34
- Ar ArsebobsБатуми
- zaza sofoГори
- dato da lelagori
- kote diasamidzeცხინვალი
- Nnnn GggggАммассалик
12
- КЛУБ ЛЮБИТЕЛЕЙ BMW213131 подписчик
- BMW FUN CLUB GEORGIA (TELAVI)1249 подписчиков
- sevdiani leqsebi siyvalulze4089 подписчиков