Галина Удалова(Андреева)

Жанчына шчаслівага лёсу

Як часта вы ў сваіх размовах ужываеце словы «мой добры знаёмы» ці «мая добрая знаёмая»? Упэўнена, у кожнага з нас ёсць такія людзі. З імі заўсёды прыемна сустрэцца, цікава пагаварыць. Вы можаце не бачыцца месяцамі, не тэлефанаваць адзін аднаму, але ў душы будзеце адчуваць патрэбу ў іх існаванні.
Такая добрая знаёмая ёсць і ў мяне. Жыве яна ў вёсцы Івольск, а завуць яе Тамара Чыжова. Дарэчы, з ёю мы равесніцы. Родам яна, як і маці мая, з суседняй вёскі Хоўхла, дзе мы, уласна кажучы, і пазнаёміліся яшчэ ў юнацкія гады. Там жыла і мая родная цётка, да якой мы, яе пляменнікі, ездзілі ў госці. А як падраслі, у мясцовы клуб пачалі наведвацца: то ў кіно, то на танцы. Вось та