ამდენი ერთად შეყრილი სევდა გულის კუნჭულში ვერ, დავატიე მე,უშენობა არ მაპატიო შენ,უჩემობას, არ გაპატიებ... თებერვალს წყალი ჩაუდგა უკვე და ეს ზამთარიც გადავათრიე თუ,დაგივიწყო, არ მაპატიო თუ, დამივიწყე, არ გაპატიებ... მრავალი ფერი მოქვს გაზაფხულს დღეო, სხვაგვარად გაიაპრილებ სხვა, გაზაფხული, არ მაპატიო სხვა, შემოდგომას, არ გაპატიებ... აღარ, მინდიხარ გრძნობების ღელვავ თუკი, ერთხელაც არ ამატირე მე, უცრემლობა, არ მაპატიო შენ კი, ყალბ ცრემლებს, არ გაპატიებ... როცა, სიცოხლე დაღლილი მზერით სადღაც უფსკრულთან გაინაპირებს მე ეს სიცოხლე, არ მაპატიო შენ კი სინანულს, არ გაპატიებ.. საკუთარ სულში ვხარშავ ჯოჯოხეთს ასე, სიცოცხლეს აღარ ვაპირებ ეს სიყვარული გთხოვ, მაპატიო ჩემს სიკვდილს? ვფიცავ, მე გაპატიებ... ამდ