Odatdagi sertashvish tonglardan biri,soat chamasi 8:30 larda 80 yoshlardagi erkak kishi jarrohi qilingan bosh barmog’idagi qatmlarlarni oldirgani keldi.Uning judayamshoshilayotgani ko’rinib turardi.U hayajonli engil titroq ovozda ertalab soat 9da muhim ishi borligini aytdi.Doktorlar hozir band ekanligi va u bilan bir soatlardan keyingina shug’ullana olishlari mumkinligini bilganim uchun , afsusli holatda boshimni chayqab, o’tirib turishiniso’radim.Biroq uning soat millariga naqadar mungli qarab qo’yayotgan ko’zlariga boqib, ich-ichimdan unga rahmim kelib ketdi.O’sha damda menda boshqa mijozlar bo’lmagani uchun uning yarasi bilan o’zim shug’ullanishga qaror qildim.Uning barmoqlari bilan shug’