1)-“Аз Абдуллоҳ Ибни Умар ривоят аст, ки Паёмбар ҳангоми оғози намоз дастҳояшро баробари шонаҳояш (китифҳояш) баланд мекард, ва ҳамчунин ҳангоме, ки барои рукуъ такбир (Аллоҳу Акбар) мегуфт, ва ҳангоме, ки сарашро аз рукуъ баланд мекард дастҳояшро баробари шонаҳо баланд мекард”. Имом Алӣ Ибни Мадани устоди Имом Буухорӣ мегуяд: ﻖﻠﺨﻟﺍ ﻲﻠﻋ ﺔﺠﺣ ﻱﺪﻨﻋ ﺚﻳﺪﺤﻟﺍ ﺍﺬﻫ ﻪﻧﻻ ﻪﺑ ﻞﻤﻌﻳ ﻥﺍ ﻪﻴﻠﻌﻓ ﻪﻌﻤﺳ ﻦﻣ ﻞﻛ ﻲﺷ ﻩﺩﺎﻨﺳﺍ ﻲﻓ ﺲﻴﻟ “Назди ман ин ҳадис бар ҳама махлуқот ҳуҷат аст, пас ҳар мусалмоне, ки ин ҳадисро бишнавад бар ӯ лозим аст, ки рафъи ядайн бикунад, зеро санади ин ҳадис комилан саҳеҳ мебошад”. ﻪﻧﺃ ﺔﺑﻼﻗ ﻲﺑﺃ ﻦﻋ » ﻦﺑ ﻚﻟﺎﻣ ﻱﺍﺭ ﺮﺒﻛ ﻲﻠﺻ ﺍﺫﺇ ﻪﻨﻋ ﻪﻠﻟﺍ ﻲﺿﺭ ﺙﺮﻳﻮﺤﻟﺍ ﻪﻳﺪﻳ ﻊﻓﺭ ﻊﻛﺮﻳ ﻥﺃ ﺩﺍﺭﺃ ﺍﺫﺇﻭ ﻪﻳﺪﻳ ﻊﻓﺭﻭ ﻪﻳﺪﻳ ﻊﻓﺭ ﻉﻮﻛﺮﻟ