როგორ დავიწყო ამ ამბის თხრობა,არ ვიცი რა ვქნა,
რას შევადარო მე ჩემი თვი, სიმართლე რომ ვთქვა,
რადგან ბევრიოა ჩემს ცხოვრებასჰი ტირილი,მოტქმა.
და სნეულ გულში სიყვარულისგან არ წყდება ოხვრა,
მე ის ნავი ვარ ნავსაყუდელს რომ მოსწყვიტა ქარმა
და მატივტივა გაშლილ სივრცეში,ზვირთებმა მძლავრმა,
ყველა იმედი გარემოცულმა წარმტაცა წყალმა,
და ოკიანის გულში მცურავმა არ ვიცი რავქნა,
ხახა დაფჩენილს პირისპირ ვხვდები მრავალ განსაცდელს
ცხოვრება ჩემი დაწყევლილი, ხიფათს არ მაცდენს
მძლავრი გრიგალი ტალღების ტყორცნით ხშირად ქანცს
მართმევს
და არ ვნებდები, დანებება ხომ ვიცი არ მარგებს.
წყლის ზედაპირზე დავტივტივებ