КАТТАЧИЛИК
Еру кўкка сиғмайди-ку катталигинг,
Хаста онанг келмайдиму хаёлинга?
Наҳот сенга алам қилмас латталигинг,
Сўзинг ўтмас очиқ кийган аёлинга.
Қўш қаватли уйлар солиб, кўз-кўз қилиб.
Вақтинчалик катта одам бўлиб қолдинг.
Бир эслаб кўр эй нотавон, ўздан билиб,
Қачон қўшнинг аҳволидан хабар олдинг?
Ёрдам сўраб, эшик қоқса қариндошинг,
Мағрурсан-у бир кунига яролмассан.
Бечорадек шарттагина эгиб бошинг,
Ўз жигаринг кўзларига қаролмассан.
Эҳ ўргилдим тўкиб юрган савлатингдан,
Одам бўлиб одам қадрин билолмасанг.
Оллоҳ берган ўшал мол-у давлатингдан,
Ғарибларга хайр-у эҳсон қилолмасанг.
Улфатлар-ла умринг ўтар аста секин,
Жаноналар билан бирга хушлаб кўнглинг.
Рауфжонни битта савол қ