Рум шахрига бир ёш савдогар ташриф буюрди. Бу шахарда машхур бир тикувчи бор эди. Ёш савдогар шу чеварда кийим тиктиришни хохлади. Йуловчи муйсафеддан чеварнинг дӯкони қаердалигини сӯради. Мӯйсафед унга, чеварнинг дӯкони қаерда эканлигини тушунтириб берди ва огохлантирди. Болам, у машхур чевар бӯлгани билан қули эгри, эхтиёт бӯл, мана ман деганларнинг матоларидан ӯзларига билдирмай қирқиб олади. Эх отахон мен савдогарликни бекорга қилиб юрибманми, ӯгридан кӯпини кӯрибманми? Хали менинг матоларимни ӯғирлайдиган ӯғри туғилмаган. Отахон деди - болам, у жуда мохир ӯғрида. Савдогар деди- отахон чевар мендан хеч нарса ололмайди, йулни кӯрсатганизгиз учун рахмат. Отахонга шу жавобни айтиб, савдо