Туриб саҳарликда мен,Тутиб олдим рўзани,Тинчлантириб нафсимни,Йўлга солдим “юр қани”. Йўлда дедим нафсимга,“Бу ойнинг номи улуғ,Энди 30 кун сенга,Қарамайман шу буйруқ”. Сен ўзингдан кетибсан,Ўзинга келгин бир оз,Шундай қилсам кўнглим ҳам,Таскин топар қилмай ноз. Энди сен билан мен,Уруш-уруш қиламиз,Қани ким ғолиб бўлар,Буни кейин биламиз. 30 кун сенга шудир,Қани қанча чидайсан,Агар ўргансанг шунга,Ажрини сен олгайсан. Нафсим менга қулмикан,Ё мен унга бўлдим қул,РАМАЗОНда билинар,Қай бири ғолиб буткул.