Дос ҳаққында ойлар…
Әлемдеги жақын дос, әкең, анаң, туўысқан,
Оннан кейинги досқа өмир жолдасты қосқан.
Перзентлериң муқәддес, тәғдирге тирек, жалғас,
Ал, айтқаным ағайин, буннан бөтен дос болмас.
Сени деп күйген-пискен, дурыс жаныңда жүрген,
Дос болмаса ким олар?! деген сораў туўылар…
Әмел турса, пул болса, қәлесе мәслик қурса,
Әтирапың лалазар, саған ҳәмме таласар.
Қарап турсаң мийирман, жора-жолдас бәри дос,
Әттең! айрымларының иши түтин, төри бос.
«Жақын достың өзим!» деп, нан-дузыңды татады,
Сырларыңды биримлеп, жазып алып сатады.
Доспан десе исенбе! әне соннан гүман ет,
Сулыў сөз бенен емес, әмелде ҳәрекет ет.
Өмир гүзары узақ, гезлесер түрли тузақ,
Қыйын-қыстаў дәрт көрсең, сонда