შენი საფლავიდან მიწა მოვიპარე,
სულ ცოტა რასაც ძლივს შემოვწვდი თითებით,
დაღამდა თუ არა გულზე მოვიყარე,ამაღამ ორივე მიწასთან ვიწვებით.
გგონია გავცივდი?მიწა გავაცხელე, ტალახად ვაქციე, დაქცეულ ცრემლებით,
ღამე გავათენე საოცარ სიმშვიდით,
ორივე ერთნაირ ზეწარს რომ ვეხებით.
ოღონდ ესაა რომ მე ისევ აქ ვრჩები,
შურის და ღალატის, წუთიერ სოფელში
შენ კი არ მომიკვდი, შენ სიკვდილს გადარჩი,რადგან ყველაფერ მიწიერს მოეშვი.