სიყვარული რომ ვიყო ნეტავ კოცნად მაქცია შენს ბაგეს რომ ვრგებოდე ამ ტკბილ წუთსოფელში უღლად გამომრგებოდე დედამიწად მაქცია შენ ჩემს გულზედ ივლიდი სიყვარულის ყველა გზას, ტრფობით შემოვივლიდით მზედ რომ გადამაქცია დარდებს ამაცილებდი ალბათ ყოველ დაისზე , სახლში გამაცილებდი, ანდა მთვარედ რომ ვიქცე , სიზმრად მაინც მნახავდი ყოველ ღამით, სარკმლიდან, მძინარს დაგინახავდი, ან ვარსკვლავი რომ ვიყო, ბედი შენ იქნებოდი სილამაზის მნათობად, შენად შევიქმნებოდი, რომ მეცადა ღრუბლობა, აღარც დაგასვენებდი, სიყვარულის ცრემლებით, სულ მთლად დაგასველებდი, თოვლის ფიფქი რომ ვიყო, შენს გზას დავადგებოდი, შემდეგ მსუბუქ ამბორად, ბაგეს დაგადნებოდი, სიყვარულად რომ ვიქცე, უშენობით ვხდებოდი, ნატვრას მაინც ავიხდენ, შენში ჩავსახლდებოდი