Фелъетон ёки ҳажв деб ўйламанг, мазкур баён ўзини Жулқунбойнинг ўртанча жияни деб ҳисобловчи, ёзғувчиликка ҳавасманд қўшним билан каминанинг чойхонадаги кундалик ғийбатларидан бир шингил халос. Ҳой, болангдан айланай, ман на дейман-у қўбизим на дейди? Раҳматли отанг Абдумалик ака бунақа эмасди, мўмингина эди бечора. Ҳадеб нолийверасанми, номардгина! “Ёшлар унақа”, дейсан - минғирлайсан, “қизлар бунақа”, дейсан – войвойлайсан. Ҳамма даъволаринг бекор, ўзбекчасига айтганда “капейка”! Ёшларимиз меравой, қизларимиз маладес – шундан бошқа гап йўқ! Айбнинг додахўжаси ўзингда. Кеча чойхонада Солининг носидан отиб олгандан кейин нима дединг? “Уятсиз қизлар калта юбка кийяпти”, дедингми? Аслид