gvanci qistauri

Последний визит: 12 дек 2025

Фильтр

Заметки Увлечения

gvanci qistauri

23 дек 2016

მე ვცხოვრობ ქალაქში, რომელიც აღარ არის ქალაქი. აქ ხეებიც აღარ არიან ხეები,მდინარეც აღარაა მდინარე, აქ ყველაფერია არაფერი და არაფერია ყველაფერი. თოვლი გადაიქცა წვიმად, წვიმამ თავი შეაფარა ქვიშას და ვეღარ გავიგე წვიმს თოვლი თუ თოვს ქვიშა.

ვუსმენ ბეთჰოვენს და ვფიქრობ, – რა მეშველებოდა ამ მელოდიის გარეშე.მაშინ ისევ წვიმისათვის უნდა დამეგდო ყური, რომელიც აღარაა წვიმა, მეცქირა ღრუბლისათვის, რომელიც აღარ არის ღრუბელი და ასე გამომეგლოვა ბეთჰოვენის სიჩუმე.

დავდივარ ქუჩაში და ვხედავ, როგორ შევიცვალეთ ადამიანები. ჩვენ ვუმზერთ ცას და ვერაფერს ვხედავთ.დაგვავიწყდა თუ როგორ გამოიყურება გულწრფელობა. წვიმა იმსახურებს ქოლგას. ცრემლი ხელსახოცს. ადამიანობა ტალახს. თუმცა, სადღაა ადამიანობა, მაშინ როდესაც ყოველ

gvanci qistauri

12 окт 2016

სხვისი ლანძღვით და შეურაცხყოფით შენი რეიტინგი კი არ იწევს, შენს ქვეშ ექცევა და ცარიელი ამბიციების მსხვერპლი ხდები. საკუთარ თავზე დიდი წარმოდგენა შინაგანად გოიმის, დაკომპლექსებულის, არშემდგარის, ჩამოუყალიბებელის, გაუნათლებლის, პროვინციულად მოაზროვნის უტყუარი ნიშანია...
როცა პროვინციელს ვახსენებ, საერთოდ არ ვგულისხმობ გეოგრაფიულ საზღვრებს, რადგან მიყრუებულ პერიფერიებში დაბადებულებს არაერთგზის დაუმტკიცებიათ, როგორი შეიძლება იყოს კულტურული, გემოვნებიანი, დახვეწილი ადამიანი... ხდება პირიქითაც... შეიძლება ცხივრობდე ვაკის პარკთან, მაგრამ უღრანი ტყე იყო...
თავის მაქებარს არასდროს ყავს ერთგული გულშემატკივარი. თუმცა მისი გონება მაშინაც ნეტარებაშია, როცა ცხვირწინ მეცხრე ცაზე აჰყავთ და ზურგიდან მიწას უ

gvanci qistauri

14 мар 2016

ცხოვრება პატარა წიგნს წააგავს. მისი ფურცლები ისე სწრაფად იშლება, რომ წაკითხვასაც ვერ ასწრებ. დღეები მიდიან და ფურცლებიც ნაწერით ივსება. გაივლის ჟამი, მოხუცდები და წიგნიც ბოლომდე შეივსება. აიღებ წიგნს და თვალს გადაავლებ შენს ცხოვრებას. ჯერ დაფიქრდები. სარჩევს თითს ჩააყოლებ. ნახავ გვერდს და დაიწყებ კითხვას. კითხულობ და თვალზე ცრემლი გადგება. ფიქრობ, რა უცებ გასულა სიცოცხლე, რა მალე შევსებულა ცხოვრების ფურცლები... ფურცელს გადაშლი, დაჭმუჭნული და ჩაკეცილი ფურცელი შეგხვდება. ეს ხომ შენი ცხოვრების ყველაზე მტკივნეული გვერდია. ჩაკეცილს გაასწორებ და ფურცვლას განაგრძობ. იფიქრებ, დრო გავა და როგორმე გასწორდებაო, მაგრამ ნუ გეგონება, რომ სანამ წიგნის ბოლოში გახვალ გასწორდეს, ვერა მეგობარო, ვერა! ისევ განა

gvanci qistauri

22 фев 2016

"როცა გგონია რომ უკვე გვიანია სინამდვილეში ძალიან ადრეა.. "
.....მინდა ეს ფრაზა ყველამ კარგად გაიგოთ და გაიაზროთ.. შეისისხლხორცოთ.. იმიტომ რომ გვიანი თითქმის არასოდესაა.. ცხოვრება ნუ შეგაშინებთ, არ დანებდეთ და არ შეწყვიტოთ ოცნება .. იოცნებეთ, იოცნებეთ და იფიქრეთ.. დაისახეთ მიზნები და იცოდეთ რომ დატვირთვა და ძალისხმევაც კი შეიძლება სასიამოვნოდ აქციოთ..შეიყვარეთ ყველა და ყველაფერი..აპატიეთ ადვილად.. უბრალოდ გული გახსენით და იქიდან ყოველგვარი სიმძიმე და უარყოფითი წარსულის ქარს გაატანეთ.როცა საკუთარ არსებაში ამის გააზრებას შეძლებ, დამიჯერე მერე ყველაფერი გაცილებით მარტივი და ადვილი მისაღებია.. ცხოვრება მარტივია, მთავარია როგორ მიუდგები. როცა პრობლემები გექნებათ ყოველთვის გაუმეორეთ საკუთარ თავს რ