Иртэнге чыктан бакчамда
чэчкэлэрем белэн сойлэшеп, топлэрен йомшартып йорим, телефон шалтырый:
. Апам!!!
. Исэнме!!!,-бу Равис, иде эле, хэллэрен ничек?,-ди.
Аллага шокер, рэхмэт.
Балам! Синеке ничек?,- дидем.
. Апам! Мине югалтма, мин СВОга киттем дигэн тавышка, кэтмэнемне ташлап, утын лапасына барып утырдым.
. Иииии... Балакаем!!!
Нэрсэлэр сине жэлеп итте, нинди мохтажлыгын бар???
Бэлэкэч улын, чирле этиен , энен, зыяратта эниен котэ,без бар дидем.
. Апам....Кайгырма... Борчылма!!!
Китуемнен ботен сэбэбе шунда:
Беренчедэн:
. Шул бэлэкэч улым, бер нэрсэ гэ дэ мохтаж булмасын..
Икенчедэн:
. Туган илемне саклар очен....Йозем якты булачак...
Оченчедэн:
.