Шайхе
шогирдони худро дарси ақида
меомӯзонд. Ин шайх дар
хонааш ҳайвонҳои гуногуне
дошт. Рузе як шогирдаш барои
шайх тӯтӣ ҳадя кард. Тути ҳар
руз аз забони шайх ва
шогирдонаш калимаи "Ла
илаҳа иллаллоҳ"- ро мешунид
ва ин калимаро такрор мекард.
Рӯзе шогирдони шайх ба дарс
омаданд ва диданд, ки шайх
зиқ ҳасту мегиряд. Аз ӯ
пурсиданд: Эй шайх, чаро гиря
мекунӣ? Шайх дар ҷавоб гуфт:
Гурба ба тӯтӣ хуч,ум кард ва
ӯро ҳалок кард. Шогирдонаш
гуфтанд: Эй шайх, ноумед
машав барои шумо аз тӯтии
аввала дида беҳтарашро
меорем. Шайх дар ҷавоб гуфт:
Гиряи ман ба хотири тӯтӣ нест,
гиряи ман ба он хотир аст, ки
вақте, ки гурба бар сари тӯтӣ
ҳуҷум кард, тӯтӣ фақат доду
фарёд мезад, а