კაცმა რომ თქვას სიკვდილი და
ფოთოლცვენა ერთი
და იგივე პროცეს ემორჩილება, რაგინდ ძლიერი
ქარიც არუნდა ჰქროდეს, ყველა ფოთოლი
ერთბაშად წყდება რტოს. ყველაფერს შერჩევითი
ხასიათი აქვს, წყდება დიდიც, წყდება პატარა
ფოთოლიც, მაგრამ ის ვისი ჯერიც ჩამოდგა. ზოგი
ფოთოლი ერთბაშად დაენარცხება ნეშომპალას,
ზოგი კი ლამაზად მიფრინავს მარადისობისაკენ.
ასეა წუთისოფელშიც! ადამიანებიც შერჩევით
მიდიან, ზოგი გარეწარი ისევ მტვერს ადენს
დედანიწას! ულამაზესი სულის ადამიანი კი
სანთელივით იწვის, იფერფლება, ქრება! ვისი
ბედი ინატროს კაცმა?! უცნაურია, უსაყვარლეს
ადამიანს საკუთარი ხელით სდებ მიწაში და
ჭიაღუათა საკვებად სტოვებ. რატომ არმოიგონა
მამაზეციერმა განშორების უკეთესი მეთოდი?! და
მაინც: სიკვტილის შედეგს