სულის ტკივილი იცი რა
არის? მის მოლოდინში
რომ ითვლი წუთებს, სულის
ამოსვლას რომ ჰგავს ტკივილი,
ვეღარაფერი რომ ვერ აყუჩებს,
როცა სიჩუმე გულს
ნელა გიკლავს, დაკარგულ წამებს
დრო არ აბრუნებს, რომ გენატრება
და ვერ
ეხები მე ვადღეგრძელებ ვინც ამ
წუთში ჩემგან შორს არის, თან ჩემი
ჰქვია
ამავედროს ჩემი არ არის , ვისი
ნებითაც
დღეს ჩემს მკერდში გული არ არის
და მაინც
ჩემთვის მასზე კარგი არავინ
არის...........
ისე საშინლად მომენატრე რომ
ფიქრები
მტრედად შემომესია, უბრალოდ მე
ვწერ
რასაც განვიცდი, და ნუ იფიქრებ
რომ ეს
ლექსია, არ შემიძლია მე ლექსი
ვწერო,
აღიარება ჩემი წესია, როცა უშენოდ
მიწევს
ცხოვრება, არ ვარსებობდე
უკეთესია..