მიყვარს წვიმა, მასში შეიძლება ცრემლები დამალო... მიყვარს სიცოცხლე... მეორე ასეთი არ მექნება... მიყვარს ახლობელი ადამიანები, მთელი მათი პლიუს-მინუსებით, ისინი მუდამ ჩემს გვერდით არიან... მიყვარს საკუთარი თავი.. მხოლოდ მე ვიცი, სწორად როგორ უნდა მიყვარდეს საკუთარი თავი... მიყვარს თვალებში ყურება... ისინი არ იტყუებიან... მიყვარს საკუთარი თავი ისეთი,როგორიც ვარ, რადგან სხვანაირი ვერასოდეს ვიქნები... მიყვარს კაპრიზები, მაგრამ არასოდეს ვაჭარბებ...
დღეს, მარტოობაც და ცხოვრებაც იისფერია, გაფანტულ ფოთლებს, კვლავ აცეკვებს ლამაზად, ქარი. დღეს მისი მზერა, გამჭირვალე მინისებრია. საოცარია, ფიქრებისგან დაღლილი ქალი
დღეს დავფიქრდი რისი მეშინია ყველაზე მეტად , და მივხვდი, არა კიარ მივხვდი , ვიცოდი , მე მონატრების მეშინია და იმის რომ დამივიწყებენ. ყველაზე მეტად ამ ორი რამის მეშინია ხოდა გადავწყვიტე მივწერო ყველას, ყველას ერთად . არ დაივიწყოთ, არ დაივიწყოთ წამები როცა ბედნიერი იყავით,
ცრემლად დაღვენთილი ნაწვიმი ცა, დილით უცნაურად გამზიანდა, ჩემი ამოსუნთქვის ნაწილი ხარ, გულში შემოსულო განთიადად. ღიმილს შეჩვეული შენს ლოდინში, აღარც მარტოობას ვწუხვარ ახლა... შენ ჩემს ცხოვრებაში შემოგიშვი, ჰოდა, იყავი და ნუღარ წახვალ
დღეს, მარტოობაც და ცხოვრებაც იისფერია, გაფანტულ ფოთლებს, კვლავ აცეკვებს ლამაზად, ქარი. დღეს მისი მზერა, გამჭირვალე მინისებრია. საოცარია, ფიქრებისგან დაღლილი ქალი