ქართული გენი და ძარღვი... ნეოფაშიზმის ჯიში - ხრწნადი მეტასტაზის აგრესით და უღმერთობის შიში... აზელილ ბიო მასის ნარევს განადგურების ნიშნით რაშიც ჭირდება შველა ვირთხების შემოტევა გვიშლის... დაუსჯელობის დასჯით ზნეობას რბევა და ხინჯი.. ნიშა გალეულა ასე ტკივილი გარდაცვლილა ლხინში.. და მტკივა ქართული გენი და უღმერთობის შიში... ლ.მ.
საქართველო გადაჯიჯგნეს გადაჯიჯგნეს თანაც უკვე რამდენჯერ... მოზეიმე მტრის დროშის ქვეშ ქართველია.. ჩვენი მიწა უკავიათ ცათბჯენებს... ესეც უკვე... მერამდენედ.... ოცდაათი ვერცხლით მოსილ ბოჰემას.... ღალატის გზა ... ქართველობა არა სტკივა შემცდარ, შეშლილ გონებას... და გვთავაზობს ახალ რუქას გლობალური გეგმის გამოგონება.... ქვეყნის ვაიდ სატირალო მტრედის ფერით, ცოდვის ფერით დაიტირო ქართველობა გმირებად და მონებად.... ქართველობა სანთლის ღვენთად შეკრული.... დიდება კი გმირთა ცრემლის გოდებად... თამარის და დავითის გზის მემკვიდრეთ ალბათ კიდევ ბევრჯერ მოგვაგონდება... წვეს, ჭრეს, კვეცეს ისტორია მაგრამ სულშიარ იშლება მთავარი... კურთხეული ქართველობა სხვა ამ ქვეყნად არ არის!
ეს გრიგალი ქაოსების ღმერთია ეს ხმაური რისხვა ქვეყნიერების... ხომალდები ამოცოცდნენ ნაპირზე მეძებარი გამქრალ ბედნიერების...
რეჟისურა - ოცნებების კონტურით... და პიესა რეალობა- ნათითხნი როლი გრიმით მაგრამ არა კოსტუმით.. უმძიმესი - პარტნიორის საკითხი... სცენის ტრიალს მეტაფორა შემოაქვს სილუეტი თითქოს წვება სანთელთან... ყველა შტრიხი შორსაა და ახლოა მოზღვავებულ , ატირებულ სათქმელთან... სცენა ვიწრო..დაშვებული ფარდები... ფერი მძიმე მბჟუტავი ...მოთარეშე... სუნთქვამ ლანდი წამით შევათამაშე.. სიჩუმე კი როგორც დეკორაცია... ..და "პაკლონი" მაყურებლის გარეშე.... ლ.მ.