ნამდვილი სიყვარულისთვის ყოველთვის ღირს ბრძოლა და არავინ არ თქვას,რომ სიყვარული ომი არაა.ომია სადაც დაჭრილიც კი უნდა წამოდგე,გულმოკლ ულმა ტკივილს უნდა გაუძლო. ნამდვილი სიყვარული განშორებასაც უძლებს და ყოველდღიურ სიახლოვესაც.ნამ დვილ სიყვარულს ბევრი მტერი ყავს და არავინ,თითქმის არავინ ახლობელი.ის იმდენად იშვიათია,რომ ხშირად მისი აღქმაც კი გვიჭირს. დღეს,რომ რაღაც გართობას სიყვარულს ეძახით,ბინძური თამაშია.სიყვარული კი წმინდაა,ისევე როგორც უფალი.სათუთია,რ ოგორც თხელი შუშა...თბილია,როგორც მზე და ნათელი როგორც ლურჯი ცა.ცეცხლივით გიზგიზებს ჩვენს გულებში!უნდა შეიყვარო ადამიანის სული,ისე რომ მის სხეულსაც არ იყო ჯერ შეხებული,რადგან იმაზე დიდი სიამოვნება არ არსებობს ეხებოდე იმ სხეულს,რომლის სულიც სიგიჟე