ჩვენ ის ბაშვები ვართ, ვისაც დედები ეზოდან ეძახდნენ სახლში მოდითო, ჩვენ ვართ ისინი ვინც წერილებს ფურცლებზე ვწერდით და არა მობილურში, ვისაც დღიურები გვქონდა, ვისი მეგობრებიც onlin - ის ნაცვლად ეზოში იყვნენ მთელი დღე, ჩვენ ვართ ისინი...ვინც წრეშიბურთს, დახუჭობანას , დროშობანას , გაფუჭებულ ტელეფონს , რეზინობანას ვთამაშობდით.ჩვენ ის ბავშვები ვართ შუქი რომ არ გვქონდა ეს მეცხრე ბლოკი იყო და როცა აინთებოდა ბოლო ხმაზე ვყვიროდით დენი მოვიდაააა, ის ბავშვები ვართ ტურბოს ნაკლეიკებს რომ ვაგროვებდით და მერე ვითვლიდით ვის რამდენი ქონდა, ის ბავშვები ვართ მობილურები რომ არ გვქონდა და მაინც ყოველთვის ვიცოდით სად იყვნენ ჩვენი მეგობრები, ჩვენ ისინი ვართ კერასინკის ნავთის ფეჩის სუნში რომ ვიძინებდით,