Ասում ես սա մնալու տեղ չի ու դռնեդուռ ես ընկնում քո երազանքների երկիրը գտնելու... Ու շատերիտ համար գալիս է ժամանակը, երբ ձեր երազանքների երկրում`ես կամ են չափով ոտքի եք կանգնում,սուր զգացողությունների կամ կարոտի զգացում եք ունենում```ասում եք,երբ մեռնեմ ինձ Հայաստանում կթաղեք,Հայաստանը մեծ գերեզման չէ`ստեղ ամեն րոպե Աբաջյան ու Ուրֆանյան են ծնվում;եկեք Հայաստան ապրելու ու արարելու```ոչ թե թաղվելու...