ძალიან ძნელი ყოფილა,როდესაც ადამიანი მიდის შორს და რომ მოგინდეს მისი ნახვა ვერ ნახავ იცი,მე მაქვს საუბარი ჩემს დაზე თითქოს ნახევარი დავჩი,თითქოს სულ მას ვეძებ როდის მოვა როდის ჩავიხუტებ და როდის ვიქნებით ისევ ერთად მე აქ ვარ ის კი შორს ძალიან შორს,მენატრები სიგიზემდე,ვიხსენებ ყველაფერს და ცრემლები მერევა,უზომოდ მაკლიხარ უზომოდ მენატრები და ძალიან მიყვარხარ.ვიცი კარგად ხარ უბრალოდ ასე არასდროს ყოფილა თითქმის მე და შენ ცალ-ცალკე,დაოჯახებაც კი ვერ დაგვაშორებდა ასე:(:(:(:(:(:(მარა გულები ხომ მაინც ერთად არიან.მტკივა უშენობა