Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 27 фев 2019
Фильтр
Поделилась заметкой
ვერ გადავარჩინეთ, ჩვენი სიყვარული,
ახლა ორივენი, უკვე წარსული ვართ.
მე ვარ შენი ცრემლის ჩუმი სიბრალული,
შენ კი ის პასუხი მე რომ აღარ მითქვამს.
მხართან დაგიტოვე კოცნის ანაბეჭდი,
ყელში ჩემი სუთქვის თბილი მოსასხამი.
ჩემი გონებიდან შენ ვერ წაიშლები,
რადგან შემქმნელი ხარ ჩემი წარმოსახვის.
ბევრჯერ მოვინატრებ შენთან მშვიდ საუბარს,
ცუდი რეალობის კარგი მტერი რომ ხარ.
მარტო შენ გესმოდა, ამ გულს თუ რა უყვარს,
მარტო შენ იცოდი როგორ ძლიერ მიყვარს.
უცხო სილუეტში ძალით ჩავეფლობი,
მკაცრი მეტყველებით სუსტ ხმას გადავფარავ.
სხვისი გაღიმების მიზეზს დავეყრდნობი,
თუ ჩემს ატირებას ხალხში ვერ დავმალავ.
ვერ გადავარჩინეთ, ჩვენი სიყვარული,
ახლა ორივენი, უკვე წარსული ვართ.
მე ვარ შენი ცრემლის ჩუმი სიბრალული,
შენ კი
ახლა ორივენი, უკვე წარსული ვართ.
მე ვარ შენი ცრემლის ჩუმი სიბრალული,
შენ კი ის პასუხი მე რომ აღარ მითქვამს.
მხართან დაგიტოვე კოცნის ანაბეჭდი,
ყელში ჩემი სუთქვის თბილი მოსასხამი.
ჩემი გონებიდან შენ ვერ წაიშლები,
რადგან შემქმნელი ხარ ჩემი წარმოსახვის.
ბევრჯერ მოვინატრებ შენთან მშვიდ საუბარს,
ცუდი რეალობის კარგი მტერი რომ ხარ.
მარტო შენ გესმოდა, ამ გულს თუ რა უყვარს,
მარტო შენ იცოდი როგორ ძლიერ მიყვარს.
უცხო სილუეტში ძალით ჩავეფლობი,
მკაცრი მეტყველებით სუსტ ხმას გადავფარავ.
სხვისი გაღიმების მიზეზს დავეყრდნობი,
თუ ჩემს ატირებას ხალხში ვერ დავმალავ.
ვერ გადავარჩინეთ, ჩვენი სიყვარული,
ახლა ორივენი, უკვე წარსული ვართ.
მე ვარ შენი ცრემლის ჩუმი სიბრალული,
შენ კი
ღმერთო,დაინახე ჩემი სულის სიღრმე...
ღმერთო,ეს ლოცვები მინდა შემისმინო...
ღმერთო,ახლა მინდა შენი დარიგება...
ღმერთო,როგორ მინდა გულით მოგისმინო...
წვიმს და სულში უფრო დიდი წვიმებია...
დარდი ახლადშესხმულ ფოთლებს ეტმასნება...
როგორც ნაბოლარა შვილის სიყვარული,
წვიმას ბოლო წვეთი უფრო ეყვარება...
მინდა გადაიღოს,მინდა გამიმზევდეს,
მზეო,დიდებულო,გულზე გამინათდი!..
და ეს დაღამება რომ არ გამიძნელდეს-
ღმერთო,რწმენასავით გულში ჩამისახლდი...
ღმერთო...გიჩურჩულე ჩემი საფიქრალი...
ღმერთო...დამეხმარე ძალით საკვირველი...
ღმერთო...შემიმშრალე გული ნამტირალი...
რომ არ ჩამომემსხვრეს რწმენის საძირკველი...
ღმერთო,ეს ლოცვები მინდა შემისმინო...
ღმერთო,ახლა მინდა შენი დარიგება...
ღმერთო,როგორ მინდა გულით მოგისმინო...
წვიმს და სულში უფრო დიდი წვიმებია...
დარდი ახლადშესხმულ ფოთლებს ეტმასნება...
როგორც ნაბოლარა შვილის სიყვარული,
წვიმას ბოლო წვეთი უფრო ეყვარება...
მინდა გადაიღოს,მინდა გამიმზევდეს,
მზეო,დიდებულო,გულზე გამინათდი!..
და ეს დაღამება რომ არ გამიძნელდეს-
ღმერთო,რწმენასავით გულში ჩამისახლდი...
ღმერთო...გიჩურჩულე ჩემი საფიქრალი...
ღმერთო...დამეხმარე ძალით საკვირველი...
ღმერთო...შემიმშრალე გული ნამტირალი...
რომ არ ჩამომემსხვრეს რწმენის საძირკველი...
ძნელია, როცა ტირილი გინდა,
ძნელია, როცა ტირილს ვერ ბედავ.
ძნელია, როცა სიცილი გინდა
და ამ სიცილის მიზეზს ვერ ხედავ.
ძნელია, როცა შენ გული გტკივა,
რომ ვეღარა გრძნობ ვერავის სითბოს.
ძნელია, როცა ხელებზე გცივა
და ლამაზ ხელებს არავინ გითბობს.
ძნელია, როცა თვალები სველი
ვერ იძინებენ, არ წყდება თოვა.
ძნელია, როცა ვიღაცას ელი
და თან იცი, რომ ის აღარ მოვა..
ძნელია, როცა ტირილს ვერ ბედავ.
ძნელია, როცა სიცილი გინდა
და ამ სიცილის მიზეზს ვერ ხედავ.
ძნელია, როცა შენ გული გტკივა,
რომ ვეღარა გრძნობ ვერავის სითბოს.
ძნელია, როცა ხელებზე გცივა
და ლამაზ ხელებს არავინ გითბობს.
ძნელია, როცა თვალები სველი
ვერ იძინებენ, არ წყდება თოვა.
ძნელია, როცა ვიღაცას ელი
და თან იცი, რომ ის აღარ მოვა..
იცი, გულში რა ძალიან თბილა?
ასე ყოფნა,სულ არაა რთული...
შენ ხარ, ჩემი საოცარი – დილა...
და შენს გამო,მიფრთხიალებს გული...
მზეს და მთვარეს,შენს სიყვარულს ვუმხელ...
და სხივები მინათებენ, დილას...
მომიყევი, რა გადაგხდა წუხელ...
მოდი,გულში, იცი, როგორ თბილა?
შემატოვე ღამე, წასულ სიზმრებს...
მომეპარე,და მაკოცე ფრთხილად...
შენთან,გულში შემომიშვი ისევ...
გაზაფხულით დამინამე დილა...
შენ ხარ ჩემი, წარსული და აწმყო...
ჩემი ლოცვა,ოცნება და დარდი...
მე ხომ დილას, შეუძლებელს არ ვთხოვ...
როცა მოვალ,არ წახვიდე, დამხვდი...
იცი, წუხელ რა ძალიან მაკლდი?
ვიცი,მალე გათენდება დილა...
შენს გულში თუ,ვერ მომიჩენ ადგილს...
ჩემთან მოდი...ჩემთან, უფრო თბილა...
ასე ყოფნა,სულ არაა რთული...
შენ ხარ, ჩემი საოცარი – დილა...
და შენს გამო,მიფრთხიალებს გული...
მზეს და მთვარეს,შენს სიყვარულს ვუმხელ...
და სხივები მინათებენ, დილას...
მომიყევი, რა გადაგხდა წუხელ...
მოდი,გულში, იცი, როგორ თბილა?
შემატოვე ღამე, წასულ სიზმრებს...
მომეპარე,და მაკოცე ფრთხილად...
შენთან,გულში შემომიშვი ისევ...
გაზაფხულით დამინამე დილა...
შენ ხარ ჩემი, წარსული და აწმყო...
ჩემი ლოცვა,ოცნება და დარდი...
მე ხომ დილას, შეუძლებელს არ ვთხოვ...
როცა მოვალ,არ წახვიდე, დამხვდი...
იცი, წუხელ რა ძალიან მაკლდი?
ვიცი,მალე გათენდება დილა...
შენს გულში თუ,ვერ მომიჩენ ადგილს...
ჩემთან მოდი...ჩემთან, უფრო თბილა...
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
38
- რკინის საამქრო aleko simsiveКутаиси (Кутаис)
- Nanuka Zhorzholianiთბილისი
- Sofia Nizharadzeთბილისი