სიბნელეში ვისხედით მე და სიმარტოვე,
ხმასაც არ ვიღებდით,თვალებს ცრემლი ედო,
არაფერი მინდა შენ თუ მიმატოვე,
და თუ მიმატოვე მერე როგორ გენდო..
აღარ ვიცი რა ვთქვა,იქნებ არაფერი,
სათქმელადაც არ ღირს ჩემი სულის ტანჯვა,
ისე მინდა შენთან,ისე ამბოხებით,
რომ ამ ტკივილებით გადამეხსნა მაჯა..
ასე დავდივარ მაჯებ გადახსნილი,
მაგრამ დაიჯერებთ?სისხლი არმაქვს წვეთი,
ისე მომენატრე,ისე გაგიჟებით,
მარტო შენთან მინდა,სხვა არმინდა მეტი..
სისხლიც გამიშრა და გულიც წყვიტავს ფეთქვას,
ალბათ კვლავ მოგიწევს დამიტირო მწარედ,
ჯობდა მოვსულიყავ,შენთვის ჩუმად მეთქვა,
სხვას ნუ ელოდები შენ მომკალი ბარემ..
მთვარის შუქთან ვზივართ მე და სიმარტოვე,
ისევ არაფერი,ყოლას ცრემლი ედო,
ჩემთვის ჩუმად ვამბობ..შენ ხომ მიმატოვე,
ახლა კი მითხა