Եթե ամբաղջ աշխարհն էլ ասի, որ չի լինելու, չես կարող, չհավատա՛ս։ Նրանք ուղղակի քեզ շեղում են ճանապարհից, որ չհասնես քո երազանքին։ Նպատակ դի՛ր ու ամեն գնով հասի՛ր նրան։ Եթե չես կարող վազել, քայլի՛ր, չես կարող քայլել, սողա՛, մագլցելով ու ճանկռելով հասի՛ր ուզածիդ։
Եվ ինչպես կյանքում՝ տարինե՜ր առաջ, Հուշերում հանկարծ անցյալը բուրի, Երազանքներում գուցե իմ անցած Եվ արդ իմ հառնած գրքում հուշերի... Այն, որ ե՛ս էի, որ ի՛մն էր առաջ, Արդեն չի հառնի և ոչ մի գրքում Եվ ո՛չ մի գրքում՝ աշխարհում գրած, Եվ ո՛չ մի գրքում, և ո՛չ մի գրքում... #Չարենց_Անվերնագիր