Və bir gün hər şeydən bezib səssiz qalarsan.İçindən keçənləri söyləyə bilmərsən.
Ya anlatmaq istəmərsən artıq,ya da anlatsanda anlayacaq bir kimsən olmamasından bezmişsən.Belə olduqda dəyişməyə başladığını söylər insanlar,köhnə sən olmadığını,laqeydliyini söylərlər.Nə pis şeydir insanın ağlıyla ürəyi arasında qalması. Bildiyini deməyib susması.Bir addım qədər yaxın,amma kilometrlər qədər uzaq olması.Mən deyib susması,sən deyib gözlərinin dolması.Və yenə bir gün həyat tələb edəcək səndən,hər şeydən gedib özünə gəlməli olduğunu,amma qanadlar qırıq uça bilmərsən,ayaqlar qabar qaça bilmərsən.Oturub bir kömək gözləyərsən,ondada əcəli aldada bilmərsən.