Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 30 янв
Фильтр
Ես սկսեցի դանդաղորեն հեռանալ բոլորից... Ես միշտ եղել եմ այն մարդը, ով կրում է աշխարհի ծանրությունը։ Իրականում, եթե մեկի անվադողը պայթեր ժամը 2֊ին, ես կհասնեի օգնության։ Եթե մեկը գիշերելու տեղ չուներ, ես նրան ներս կթողնեի։ Եթե ընկերս ուներ իր սեփական խնդիրները փողի հետ նույնիսկ եթե ինքը բացասական վիճակում էր եղել` ես երբեք ոչինչ չէի խնդրում փոխարենը։ Ես 《ուժեղ》 էի, 《հուսալի》, 《մեկը ում վրա կարող էին հույս դնել 》։ Բոլորն օգտվեցին դրանից։ Բայց ոչ ոք չնկատեց, թե որքան մոտ էի ես ինքս եզրին։ Առաջին անգամ ես զգացի, որ կոտրվում եմ, երբ պարզապես արթնացա և հասկացա, որ չեմ ուզում վեր կենալ։ Չեմ ուզում գնալ, խոսել, մարդկանց տեսնել։ Ես նստեցի մահճակալի եզրին և մոտ քառասուն րոպե պարզապես նստեցի այնտեղ` սև
Եթե մայր ես
Պիտի նեղվես`եթե մայր ես,
Պիտի լացես`եթե մայր ես,
Քեզ ամեն օր գուցե նեղեն,
Պիտի ներես եթե մայր ես։
Պիտի լինես մայր արժանի,
Թեկուզ և քե'զ որդիդ լքի,
Մոր աղոթքը թե' ճիշտ լինի`
Անխիղճ որդուն տուն կբերի։
Պիտի ստեղծես եթե մայր ես,
Թեկուզ կողքիդ մարդ չլինի,
Մայրը միայն բավարար է,
Որ զավակը` խաչ ճանաչի ։
Ամուսինը գուցե գնա,
Եվ տաք տեղում սեր որոնի,
Մայրը պիտի մատուռ մնա,
Թեկուզ հոգին ճաքած լինի։
Եթե մայր ես պիտի լինես`
Խորհրդատուն քո զավակի,
Որ զավակը ում էլ իշխի`
Մայր ասելուց ծառա դառնա։
Մայրը երբեք հեշտ չի ապրել,
Տիրոջ մայրն է անգամ լացել,
Թե' որ մայր ես`ամուր մնա,
Դառը բախտից մի' վշտանա։
Տիրոջ մայրն է անգամ լացել,
Իր որդուն են ողջ-ողջ խաչել,
Մայր լինելը և' օրհնություն,
Եվ անեծք
Պիտի նեղվես`եթե մայր ես,
Պիտի լացես`եթե մայր ես,
Քեզ ամեն օր գուցե նեղեն,
Պիտի ներես եթե մայր ես։
Պիտի լինես մայր արժանի,
Թեկուզ և քե'զ որդիդ լքի,
Մոր աղոթքը թե' ճիշտ լինի`
Անխիղճ որդուն տուն կբերի։
Պիտի ստեղծես եթե մայր ես,
Թեկուզ կողքիդ մարդ չլինի,
Մայրը միայն բավարար է,
Որ զավակը` խաչ ճանաչի ։
Ամուսինը գուցե գնա,
Եվ տաք տեղում սեր որոնի,
Մայրը պիտի մատուռ մնա,
Թեկուզ հոգին ճաքած լինի։
Եթե մայր ես պիտի լինես`
Խորհրդատուն քո զավակի,
Որ զավակը ում էլ իշխի`
Մայր ասելուց ծառա դառնա։
Մայրը երբեք հեշտ չի ապրել,
Տիրոջ մայրն է անգամ լացել,
Թե' որ մայր ես`ամուր մնա,
Դառը բախտից մի' վշտանա։
Տիրոջ մայրն է անգամ լացել,
Իր որդուն են ողջ-ողջ խաչել,
Մայր լինելը և' օրհնություն,
Եվ անեծք
Երբ ծնողները լքում են այս աշխարհը, կյանքը փոխվում է այնպիսի ձևերով, որոնց անհնար է պատրաստ լինել։ Հայտնվում է մի լուռ, բայց մշտական դատարկություն` ոչ թէ սուր ցավ, այլ խորը կորստի զգացում, որը երբեք չի կարող լցվել։ Մենք կորցնում ենք ոչ միայն մեզ մեծացրած մարդկանց։ Մենք կորցնում ենք այն զգացողությունը, որ ինչ֊որ մեկի համար մենք հավերժ կմնանք երեխա, սիրված և անվերապահորեն պաշտպանված։ Նրանց գրկախառնությունները մեր առաջին ապաստանն էին։ Նրանց ձայները մեր հանգստությունն էին վախի պահերին։ Նրանց խորհուրդները կողմնացույց էին, որը աննկատելիորեն ուղղորդում էր մեր քայլերը։ Երբ նրանք հեռանում են, աշխարհը դառնում է ավելի մեծ և սառը։ Այն թվում է պակաս համբերատար և պակաս նուրբ։ Եվ նույնիսկ մեծահասակ լինելով`
Ապրումներ կան, որոնք մեռնում են մեր հիշողության մեջ` իրենց մահվամբ ցավ պատճառելով մեզ։ այդ ցավը ֆիզիկական չէ, ու դրա համար բժշկություն չկա։ Դու միայն ինքդ կարող ես քեզ բուժել, բայց հենց այն պահին, երբ թվում է արդեն ապաքինվում ես, հասկանում ես, որ կապվածություն ունես դրանից։ Եվ երբ գալիս է այն պահը, երբ պետք է ուժ գտնես ու հրաժարվես դրանից, չես կարողանում, նորից վերցնում ես այդ ցավը ձեռքերիդ մեջ, համբուրում, չգիտակցելով, որ կրկին պիտի թունավորվես։ Դա նման է ծխող մարդու, ով որոշում է թողնել ծխելը, բայց դեռ չի ազատվել կախվածությունից։ Ներսում ծնվում է անհասկանալի դատարկություն` կարծես ինչ֊որ բա պակաս է, և նա նորից լրացնում է այդ պակասը դառը ծխով։ Մենք էլ ենք մեզ տանջում` գիտակցելով, որ ապագա չո
(.....Դպրոցական տարիներին տետրերիս մեջ պարտադիր լուսանցքներ էի գծում,այդպես էր հրամայված,կարգն էր այդպիսին....)🤦♀️😏
.....Ու այդպես արմատացավ մեր ենթագիտակցության մեջ` "լուսանցքն" անցնելու դեպքում համարվում ես "կարգախախտ","օրինազանց","օրենսդիրներն ու դատավորները," ավելի խելացի "դասատուները" հանում են կյանքիդ բալերը` իրավունք չունե´ս "լուսանցքից " անցնելու,սահման են դրել` "ՏՈՂԱԴԱՐՁ ԵՂԻ´Ր",ԿԻՍՎԻ´Ր,մի մասդ թող մնա վերևի հատվածում,մյուս մասը աաաանպայման տեղափոխիր ներքև...Ու ....բոլորովին էլ կապ չունի,որ բառերդ արյունաքամ կլինեն,որ դու կկորցնես կյանքիդ լիարժեք իմաստը,էական չէ,որ անհասկանալի ու կիսատ ես կարդացվում,կարևոր չէ,որ փշուր-փշուր ես լինում ,անդամահատվում ,որ ՏԱՌԵՐԴ անընկեր ու
.....Ու այդպես արմատացավ մեր ենթագիտակցության մեջ` "լուսանցքն" անցնելու դեպքում համարվում ես "կարգախախտ","օրինազանց","օրենսդիրներն ու դատավորները," ավելի խելացի "դասատուները" հանում են կյանքիդ բալերը` իրավունք չունե´ս "լուսանցքից " անցնելու,սահման են դրել` "ՏՈՂԱԴԱՐՁ ԵՂԻ´Ր",ԿԻՍՎԻ´Ր,մի մասդ թող մնա վերևի հատվածում,մյուս մասը աաաանպայման տեղափոխիր ներքև...Ու ....բոլորովին էլ կապ չունի,որ բառերդ արյունաքամ կլինեն,որ դու կկորցնես կյանքիդ լիարժեք իմաստը,էական չէ,որ անհասկանալի ու կիսատ ես կարդացվում,կարևոր չէ,որ փշուր-փշուր ես լինում ,անդամահատվում ,որ ՏԱՌԵՐԴ անընկեր ու
Այն ինչ սովորեցի դպրոցում, ինձ պետք եկավ միայն նամակ գրելու և խանութում առևտուր անելու համար, այն ինչ սովորեցի կյանքում ինձ պետք եկավ ապրելու համար...
Դպրոցում սովորեցի փող հաշվել, կյանքում սովորեցի փող աշխատել, դպրոցում սովորեցի ժամը ճիշտ ասել, կյանքում սովորեցի ժամանակը գնահատել, դպրոցում սովորեցի հարգել մարդկանց, կյանքում սովորեցի հարգել ինքս ինձ:
Դպրոցում սովորեցի գերազանցել, իսկ կյանքում սովորեցի ապրել...
Ընկա ու բարձրացա, կորցրեցի ու գտա, պատերազմեցի, պայքարեցի, պարտվեցի ու հաղթեցի, և ի վերջո ապրել սովորեցի:
Սովորեցի փողի վրա չդողալ, ծնկելուց հետո չսողալ, ցավից հետո չգոռալ, կորցնելուց հետո չխելագարվել, թիկունքից չհարվածել, խոսքը չշահարկել, արարքի վրա միավորներ չհավաքել, չվախենալ, չդավա
Դպրոցում սովորեցի փող հաշվել, կյանքում սովորեցի փող աշխատել, դպրոցում սովորեցի ժամը ճիշտ ասել, կյանքում սովորեցի ժամանակը գնահատել, դպրոցում սովորեցի հարգել մարդկանց, կյանքում սովորեցի հարգել ինքս ինձ:
Դպրոցում սովորեցի գերազանցել, իսկ կյանքում սովորեցի ապրել...
Ընկա ու բարձրացա, կորցրեցի ու գտա, պատերազմեցի, պայքարեցի, պարտվեցի ու հաղթեցի, և ի վերջո ապրել սովորեցի:
Սովորեցի փողի վրա չդողալ, ծնկելուց հետո չսողալ, ցավից հետո չգոռալ, կորցնելուց հետո չխելագարվել, թիկունքից չհարվածել, խոսքը չշահարկել, արարքի վրա միավորներ չհավաքել, չվախենալ, չդավա
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
179
- A AЕреван
- Lusinka AnatyanЕреван
- Anushik HakobyanЕреван
- Гоар Аветисян - ВизажистЕреван
- malikat KatСейшеллы